UCHWAŁY
Uchwała Nr ZO/002/26u z dnia 7 stycznia 2026 roku Zespołu Orzekającego w sprawie o sygn.: KER/228/25
Zespół Orzekający Komisji Etyki Reklamy, działającej przy Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy, w składzie:
- Maciej Lissowski – przewodniczący
- Rafał Wiewiórski – członek
- Marek Zaborowski – członek
na posiedzeniu w dniu 7 stycznia 2026 roku, po rozpatrzeniu skargi o sygnaturze akt KER/228/25 złożonej na podstawie pkt 12 Regulaminu Rozpatrywania Skarg przez konsumenta (dane w aktach sprawy) przeciwko Angelini Pharma Polska sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie w sprawie dotyczącej reklamy produktu leczniczego Tantum Verde,
postanawia
skargę oddalić.
Uzasadnienie
W skardze skierowanej do Komisji Etyki Reklamy (dalej także: „KER”) konsument (dalej także: „Skarżąca”) wskazał, że Angelini Pharma Polska sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (dalej także: „Skarżona”) stosowała przekaz niezgodny z zasadami etyki.
Zgodnie ze skargą:
Mała dziewczynka ma dziś urodziny, niestety tata jest chory, boli go gardło. Dziewczynka zmartwiona pyta „bez taty?”, następnie dziewczynka stwierdza, że „bez taty byłoby bez sensu”.
Ja wychowałam się bez taty i mnie to uraziło, sugerują mi i innym dzieciom bez ojca, że ich życie jest bez sensu. Można odebrać tą reklamę jako nawoływanie do samobójstwa oraz wprowadzanie w błąd – bez ojca życie jest bez sensu, a wiadomo, że tak nie jest i na to Tantum Verde nie pomoże, jak się ma chore gardło do braku ojca? Nijak. Dziękuję za pozytywne rozpatrzenie mojej skargi.
Przekaz został zakwalifikowany jako potencjalnie naruszający zasady etyki reklamy w zakresie wskazanym w art. 2 ust. 1 Kodeksu Etyki Reklamy.
Art. 2
- Działania objęte postanowieniami Kodeksu będą wykonywane z należytą starannością, zgodnie z dobrymi obyczajami, prowadzone w poczuciu odpowiedzialności społecznej oraz zgodnie z zasadami uczciwej konkurencji.
[…]
Skarżona, w odpowiedzi na zawiadomienie Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy, przedstawiła stanowisko w sprawie w korespondencji z dnia 3 grudnia 2025 r. i wyraziła wolę uczestnictwa w postępowaniu przed KER.
Skarżona nie zgodziła się z treścią skargi, w myśl której reklama mogłaby stanowić komunikat przekraczający przyjęte ramy społeczne, odwołując się do emocji związanych z utratą osoby bliskiej lub mogący wprowadzać odbiorców w błąd. W ocenie Skarżonej przedmiotowy przekaz reklamowy prowadzony jest z należytą starannością, zgodnie z dobrymi obyczajami oraz w poczuciu odpowiedzialności społecznej (w szczególności zawiera wszelkie elementy wymagane przez przepisy dotyczące reklamy produktów leczniczych).
Rzeczona reklama emitowana była za pośrednictwem telewizji, a jej docelową grupą odbiorców byli dorośli konsumenci, zainteresowani zakupem produktu leczniczego stosowanego w przypadku stanów zapalnych gardła. Reklama ukazuje, że dolegliwości, takie jak ból gardła, mogą pojawić się w sposób nagły, w zupełnie nieoczekiwanych okolicznościach. Przekaz koncentruje się na podkreśleniu uciążliwości objawów bólu gardła oraz na potrzebie ich skutecznego łagodzenia. Skarżona zaznaczyła, że w taki właśnie sposób reklama jest odbierana przez przeciętnego konsumenta (docelowego odbiorcy reklamy), który interpretuje ją jako prosty przekaz pokazujący, że nagły ból gardła może pokrzyżować plany.
Z treści skargi wynika, że Skarżąca dokonuje oceny przekazu w sposób subiektywny, co prowadzi do wyciągania wniosków wykraczających poza faktyczny sens komunikatu. Użycie w komunikacie reklamowym zwrotu „bez ciebie byłoby bez sensu” (do którego odwołuje się Skarżąca), który kierowany jest przez małoletnie dziecko do ojca, odnosi się bezpośrednio do przedstawionej sceny rodzinnej i jest sformułowany w sposób charakterystyczny dla emocjonalnej komunikacji dziecka wobec rodzica.
Skarżona zaznaczyła, że kwestionowany zwrot służy podkreśleniu, że ból gardła jednego z członków rodziny może zakłócić wspólne świętowanie, ale nie nawiązuje do problematyki utraty osoby bliskiej ani do jakichkolwiek negatywnych konotacji sugerowanych w skardze. Tym samym interpretacja Skarżącej, przypisująca reklamie treści dotyczące wpływu utraty osoby bliskiej na życie osobiste, jest nadinterpretacją wykraczającą poza rzeczywisty przekaz komunikatu. Interpretacja przedstawiona przez Skarżącą wynika z indywidualnych doświadczeń i wykracza poza obiektywną treść i konwencję reklamy. Indywidualne doświadczenia nie mogą stanowić podstawy do twierdzenia, że reklama może być odbierana jako nawołująca do samobójstwa czy odnosząca się do daleko idących konsekwencji utraty osoby bliskiej.
Reklama wskazuje, że produkt leczniczy Tantum Verde może być pomocny w leczeniu objawów takich jak m.in. ból związany ze stanem zapalnym gardła (co jest zgodne z Charakterystyką Produktu Leczniczego produktu Tantum Verde).
W ocenie Skarżonej nie można zasadnie stwierdzić, iż reklama narusza dobre obyczaje, czy godzi w odpowiedzialność społeczną z tego powodu, że z uwagi na subiektywne doświadczenia indywidualnego, pojedynczego odbiorcy wywołuje u niego negatywne odczucia, poczucie dyskomfortu lub osobistą dezaprobatę.
Mając powyższe na względzie, Skarżona wniosła o oddalenie skargi.
Na posiedzeniu w dniu 7 stycznia 2026 roku obecny przedstawiciel Skarżonej poparł przedstawione stanowisko.
Zespół Orzekający ustalił, co następuje.
Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że przekaz miał formę reklamy telewizyjnej. Data, pora oraz miejsce emisji wskazane przez Skarżącą to dzień 27 października 2025 roku w godzinach 13:25 – 13:30 na kanale TVN.
Z materiału dowodowego wynika, że przekaz rozpoczyna się od dialogu pomiędzy matką i córką dotyczącego przygotowywanego tortu. W tle widoczny jest ojciec, który z powodu bólu gardła nie uczestniczy w rozmowie. W kolejnej scenie dziewczynka pyta: „Bez taty?”, co stanowi punkt narracyjny dla wprowadzenia komunikatu o działaniu leku Tantum Verde. Następnie ukazana jest poprawa stanu zdrowia ojca i radość dziecka z jego obecności, czemu towarzyszy wypowiedź: „Bez Ciebie byłoby bez sensu”. Przekaz kończy się standardową informacją o charakterze produktu leczniczego i zasadach jego stosowania.
Zespół Orzekający zważył, co następuje.
W ocenie Zespołu Orzekającego (dalej także: „ZO”) skarżony przekaz nie narusza zasad etyki wyrażonych w Kodeksie Etyki Reklamy.
Należy mieć na uwadze, iż ocena reklamy winna być dokonywana z perspektywy odbiorcy reklamy, jakim jest przeciętny konsument. Przeciętnym konsumentem jest konsument, który jest dostatecznie dobrze poinformowany, uważny i ostrożny; oceny dokonuje się z uwzględnieniem czynników społecznych, kulturowych, językowych i przynależności danego konsumenta do szczególnej grupy konsumentów, przez którą rozumie się dającą się jednoznacznie zidentyfikować grupę konsumentów, szczególnie podatną na oddziaływanie reklamy lub na produkt, którego reklama dotyczy, ze względu na szczególne cechy, takie jak wiek, niepełnosprawność fizyczna lub umysłowa (art. 3 lit. h Kodeksu Etyki Reklamy).
ZO zwraca uwagę, że reklama ma formę fabuły ojciec pełni rolę drugoplanową i funkcjonuje głównie jako element narracyjny uzasadniający zastosowanie produktu. Przekaz koncentruje się na funkcjonalnym działaniu produktu leczniczego poprzez pokazanie obecności bliskiej (zdrowej) osoby w ważnych chwilach. Wyinterpretowanie z treści reklamy sugestii, że życie dziecka bez ojca jest bez sensu, a tym bardziej, że przekaz stanowi nawoływanie do samobójstwa jest zbyt daleko idącą dywagacją.
W ocenie ZO zarzuty Skarżącej stanowią wyraz jej subiektywnych odczuć, wyrażanych przez pryzmat własnych doświadczeń. Indywidualna reakcja osoby składającej skargę, nawet jeśli jest autentyczna i zrozumiała, nie może stanowić podstawy do generalizowania oceny przekazu jako nieetycznego w odniesieniu do całego kręgu odbiorców, posiadających przymiot cech przypisywanych przeciętnemu konsumentowi w rozumieniu Kodeksu Etyki Reklamy.
Jednocześnie ZO zwraca uwagę Skarżonej na potrzebę zachowania podwyższonej wrażliwości przy kreowaniu wizerunku ról rodzinnych w reklamach, w szczególności w odniesieniu do postaci ojca, którego obraz w komunikacji marketingowej bywa uproszczony lub niejednoznaczny. Rekomendacja ta ma charakter prewencyjny i nie wpływa na ocenę zgodności analizowanego przekazu z Kodeksem Etyki Reklamy.
Mając powyższe na uwadze, Zespół Orzekający uznaje, że skarżony przekaz nie narusza zasad etyki wyrażonych w Kodeksie Etyki Reklamy, a podnoszone w skardze zastrzeżenia mają charakter indywidualnego odczucia, które nie może być podstawą do formułowania oceny generalnej. Przekaz został wykonany z należytą starannością, zgodnie z dobrymi obyczajami i był prowadzony w poczuciu odpowiedzialności społecznej. Nie narusza tym samym art. 2 ust. 1 Kodeksu Etyki Reklamy.
Mając na względzie powyższe, Zespół Orzekający na podstawie art. 49 lit. b Regulaminu Rozpatrywania Skarg postanowił skargę oddalić.
Zdania odrębne
Brak.
Zgodnie z pkt. 58 Regulaminu Rozpatrywania Skarg Strony mogą odwoływać się od Uchwały Zespołu Orzekającego w terminie dziesięciu dni od doręczenia Uchwały. Podstawę odwołania mogą stanowić wyłącznie nowe fakty i dowody nieznane Zespołowi Orzekającemu w dacie podjęcia Uchwały, od której Strona wnosi odwołanie.
