Uchwała Nr ZO/010/26o z dnia 14 stycznia 2026 roku Zespołu Orzekającego w sprawie o sygn.: KER/267/25
Zespół Orzekający Komisji Etyki Reklamy, działającej przy Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy, w składzie:
- Justyna Dobraniecka – członkini
- Zuzanna Warowna – Toruńska – przewodnicząca
- Teresa Wierzbowska – członkini
na posiedzeniu w dniu 14 stycznia 2026 roku, po rozpatrzeniu skargi o sygnaturze akt KER/267/25 złożonej na podstawie pkt 12 Regulaminu Rozpatrywania Skarg przez konsumenta (dane w aktach sprawy) przeciwko BYSIL sp. z o.o. z siedzibą w Sianowie w sprawie dotyczącej reklamy bio kominków, dokonał oceny skarżonego przekazu reklamowego.
OPINIA – OCENA PRZEKAZU REKLAMOWEGO
Działając w interesie publicznym i w zakresie doświadczeń wyniesionych ze współpracy z organizacjami konsumenckimi, Urzędem Ochrony Konkurencji i Konsumentów, a także organizacjami promującymi standardy rynku reklamy w innych krajach, jak i na poziomie międzynarodowym (w tym The European Advertising Standards Alliance EASA) oraz mając na celu ochronę interesów konsumentów, Komisja Etyki Reklamy dokonała analizy przedstawionego przekazu reklamowego pod kątem zgodności z powszechnie przyjętymi zasadami etyki oraz dobrymi praktykami rynkowymi.
W skardze skierowanej do Komisji Etyki Reklamy (dalej także: „KER”) konsument (dalej także: „Skarżący”) wskazał, że BYSIL sp. z o.o. z siedzibą w Sianowie (dalej także: „Skarżona”) stosuje reklamę niezgodną z zasadami etyki.
Zgodnie ze skargą:
Jezu, leci. Jezu, leci. Spokojnie, patrzcie, to jest bezpieczny płomień. Wyciągam szybę. Zobaczcie, nie róbcie tego w domu. Zobaczcie. Wyciągam pojemnik, stawiam go tutaj. Nawet jakby wam się przewróciło, cokolwiek wydarzyło, zobaczcie, gaśnie, nic nie kapie, nic się nie dzieje. Zobaczcie, wkładam go z powrotem. No drewienko włożę później. Zobaczcie. Wkładam szybę, biorę zapalarkę i patrzcie, odpalam i wszystko działa, wszystko gra. Bezwonne biopalio. Jeszcze wam pokażę. Chcemy zagasić w każdym momencie bez dymu, bez sadzy, bez czegokolwiek. Zagaszamy w jedną sekundę. Bezpieczne biokomiki. Biokomiki GMT.pl.
Reklama wprowadza w błąd konsumenta o bezpieczeństwie używania ich produktów i zapewnia, że po przewróceniu się nic nie spali.
Pociąg Towarowy : „Zgasło, bo nie miało tlenu. Gdy się przewróci cała konstrukcja pod firankę, to nie zgaśnie, a płomień zapali firankę” na co firma odpowiedziała: „Nie stawiamy blisko firanek i rzeczy łatwopalnych. TO OCZYWISTE!”. Takiej informacji nie zawiera reklama, co daje złudzenie, że nic się nie stanie, co może zaszkodzić życiu i zdrowiu konsumenta i wyrządzić szkody materialne.
Na podstawie treści skargi przekaz został zakwalifikowany jako potencjalnie naruszający normy Kodeksu Etyki Reklamy wywiedzione w szczególności z postanowienia art. 2 ust. 1, art. 8 oraz art. 10 ust. 1 Kodeksu Etyki Reklamy.
Art. 2
- Działania objęte postanowieniami Kodeksu będą wykonywane z należytą starannością, zgodnie z dobrymi obyczajami, prowadzone w poczuciu odpowiedzialności społecznej oraz zgodnie z zasadami uczciwej konkurencji.
[…]
Art. 8
Reklama nie może nadużywać zaufania odbiorcy, ani też wykorzystywać jego braku doświadczenia lub wiedzy.
Art. 10
- Ponadto reklamy nie mogą wprowadzać w błąd jej odbiorców, w szczególności w odniesieniu do:
- a) istotnych cech, w tym właściwości, składu, metody, daty produkcji, przydatności, ilości, pochodzenia (w tym geograficznego) reklamowanego produktu;
- b) wartości produktu i jego rzeczywistej ceny oraz warunków płatności, w szczególności takich jak sprzedaż ratalna, leasing, sprzedaż na kredyt, sprzedaż okazyjna;
- c) warunków dostawy, wymiany, zwrotu, napraw i konserwacji;
- d) warunków niezgodności z umową i gwarancji;
- e) praw własności intelektualnej i przemysłowej, takich jak w szczególności patenty, nazwy, znaki towarowe oraz wzory przemysłowe i modele;
- f) urzędowych zezwoleń lub atestów, nagród, medali i dyplomów;
- g) zakresu świadczeń przedsiębiorcy na cele dobroczynne;
- h) określonych zalet produktu, jeżeli zaleta ta polega jedynie na zgodności z minimalnymi wymogami prawnymi.
[…]
Skarżona nie przedstawiła stanowiska w sprawie.
W obliczu nieustosunkowania się Skarżonej do treści skargi oraz braku wzięcia udziału w posiedzeniu Zespół Orzekający podjął uchwałę w formie opinii oceniającej skarżony przekaz na podstawie ogólnie przyjętych norm etycznych na podstawie art. 34 Regulaminu Rozpatrywania Skarg.
Zespół Orzekający uznał, że skarżony przekaz nie narusza ogólnie przyjętych norm etycznych.
Na podstawie przekazanego przez Skarżącego materiału dowodowego w postaci nagrania, Zespół Orzekający (dalej także: „ZO”) ustalił, że skarżona reklama miała formę posta wideo typu „shorts” na platformie YouTube, zamieszczonego na profilu @biokominkigmt. W opisie wskazano: „Bezpieczny płomień, bezpieczny kominek. Zobacz, co się stanie, jak wywróci się Biokominek”. Skarżący wskazał, że emisja reklamy miała miejsce w dniu 23 listopada 2025 roku.
W trakcie nagrania mężczyzna prezentuje sytuację symulującą przewrócenie się biokominka oraz demonstruje zachowanie płomienia i pojemnika z biopaliwem. Wypowiedzi obejmują m.in. stwierdzenia: „Spokojnie, patrzcie, to jest bezpieczny płomień. (…) Zobaczcie, nie róbcie tego w domu. (…) Nawet jakby wam się przewróciło, cokolwiek wydarzyło, zobaczcie, gaśnie, nic nie kapie, nic się nie dzieje. (…) Chcemy zagasić w każdym momencie bez dymu, bez sadzy, bez czegokolwiek. Zagaszamy w jedną sekundę.”.
W ocenie ZO przekaz nie wprowadza w błąd, ponieważ dotyczy rzeczywistej właściwości produktu, jaką jest mechanizm gaszenia płomienia poprzez odcięcie dopływu tlenu. Zademonstrowane w materiale wygaszenie płomienia odpowiada naturalnym właściwościom procesu spalania i nie stanowi deklaracji absolutnego bezpieczeństwa reklamowanego produktu w każdych możliwych warunkach.
Należy mieć na względzie, że ocena reklamy powinna być dokonywana z punktu widzenia odbiorcy uosabiającego cechy tzw. przeciętnego konsumenta. Przeciętny konsument posiada podstawową wiedzę na temat właściwości ognia i rozumie, że każdy płomień jest zjawiskiem wymagającym zachowania ostrożności. Jest świadomy, że ogień nie przestaje być ogniem ze swoimi właściwościami wyłącznie z uwagi na zastosowanie określonego typu paliwa lub urządzenia grzewczego.
ZO zwrócił uwagę, że w trakcie nagrania pojawia się także wyraźna werbalna informacja: „Nie róbcie tego w domu”, co jednoznacznie sygnalizuje, że prezentowana sytuacja ma charakter demonstracyjny i nie jest zachętą do podejmowania analogicznych działań przez użytkowników.
ZO uznał również, że reklama nie musi zawierać pełnego katalogu ostrzeżeń technicznych i instrukcji bezpieczeństwa, które standardowo znajdują się na karcie produktu, w instrukcji obsługi lub na stronie sprzedażowej. Przekaz reklamowy zasadniczo nie musi zawierać kompletu ostrzeżeń właściwych dla dokumentacji technicznej produktu, zwłaszcza gdy są to informacje oczywiste z punktu widzenia wiedzy powszechnej, takie jak konieczność nieustawiania źródeł ognia w pobliżu materiałów łatwopalnych.
ZO podkreślił, że reklama prezentuje sytuację wyjątkową, która może potencjalnie mieć miejsce w praktyce użytkowej i pokazuje zachowanie produktu w takim scenariuszu. Nie oznacza to jednak zapewnienia, że w każdej konfiguracji otoczenia ryzyko pożaru jest wyeliminowane. Przeciętny konsument rozumie, że ogień w kontakcie z firanką lub innym materiałem palnym może doprowadzić do zapłonu, niezależnie od rodzaju kominka.
W związku z powyższym, mając na uwadze treść skargi, Zespół Orzekający ocenił przedmiotową reklamę jak w osnowie.
W razie jakichkolwiek dodatkowych pytań prosimy o kierowanie ich do Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy w sposób wskazany na naszej stronie internetowej www.radareklamy.pl. Postaramy się udzielić wszelkich możliwych informacji oraz porad mogących zagwarantować najwyższe standardy etyczne oraz przestrzeganie dobrych praktyk rynkowych na rynku reklamowym w Polsce.
Zdania odrębne
Brak.
Zgodnie z pkt. 58 w zw. z art. 34 Regulaminu Rozpatrywania Skarg Skarżący może odwoływać się od Uchwały Zespołu Orzekającego w terminie dziesięciu dni od doręczenia Uchwały. Podstawę odwołania mogą stanowić wyłącznie nowe fakty i dowody nieznane Zespołowi Orzekającemu w dacie podjęcia Uchwały, od której Strona wnosi odwołanie.
