UCHWAŁY
Uchwała Nr ZO/015/26u z dnia 21 stycznia 2026 roku Zespołu Orzekającego w sprawie o sygn.: KER/238/25
Zespół Orzekający Komisji Etyki Reklamy, działającej przy Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy, w składzie:
- Igor Kaleński – członek
- Elżbieta Kondzioła – przewodnicząca
- Aleksandra Wierzba – członkini
na posiedzeniu w dniu 21 stycznia 2026 roku, po rozpatrzeniu skargi o sygnaturze akt KER/238/25 złożonej na podstawie pkt 12 Regulaminu Rozpatrywania Skarg przez konsumenta (dane w aktach sprawy) przeciwko CTW Inc. z siedzibą w Tokio, Japonia w sprawie reklamy gry G123 z elementami anime,
postanawia
skargę oddalić.
Uzasadnienie
W skardze skierowanej do Komisji Etyki Reklamy (dalej także: „KER”) konsument (dalej także: „Skarżący”) wskazał, że CTW Inc. z siedzibą w Tokio, Japonia (dalej także: „Skarżona”) stosowała przekaz niezgodny z zasadami etyki.
Zgodnie ze skargą:
[…]
Reklama przedstawia anime Japonkę w dość seksistowski sposób.
Dodatkowo jest tam napis „gacha” co cytując Wikipedię https://pl.wikipedia.org/wiki/Gacha „jest krytykowana jako forma hazardu; znane są przypadki, gdzie niepełnoletni gracze wydali tysiące dolarów na zakup waluty do gier gacha”.
Reklama przekierowuje do strzelanki. https://adstransparency.google.com/advertiser/AR06092760221497688065?origin=ata®ion=PL pokazuje że G123 ma więcej reklam z seksownie ubranymi anime postaciami.
Na podstawie treści skargi przekaz został zakwalifikowany jako potencjalnie naruszający normy Kodeksu Etyki Reklamy wywiedzione w szczególności z postanowienia art. 4 Kodeksu Etyki Reklamy.
Art. 4
Reklamy nie mogą zawierać treści dyskryminujących, w szczególności ze względu na rasę, przekonania religijne, płeć lub narodowość.
Skarżona, w odpowiedzi na zawiadomienie Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy, przedstawiła stanowisko w sprawie w korespondencji z dnia 5 stycznia 2026 roku i wyraziła wolę uczestnictwa w postępowaniu przed KER.
Skarżona wyjaśniła, że materiał kreatywny został przygotowany z zamiarem ograniczenia ekspozycji nagiej skóry w porównaniu do oryginalnych wizualizacji postaci z bazowej własności intelektualnej anime. Skarżona podkreśliła, że nie miała zamiaru tworzenia treści o charakterze seksualnym lub dyskryminującym ani wykorzystywania atrakcyjności seksualnej jako głównego bodźca do pozyskiwania użytkowników.
Jednocześnie Skarżona zaznaczyła, że połączenie zastosowanych elementów wizualnych oraz warstwy tekstowej mogło zostać odebrane odmiennie w lokalnym kontekście kulturowym, a w konsekwencji mogło wywołać dyskomfort u części odbiorców. W związku z tym, działając prewencyjnie i w dobrej wierze, Skarżona podjęła decyzję o wstrzymaniu dystrybucji przedmiotowej reklamy na terytorium Polski.
W odniesieniu do użycia terminu „gacha” Skarżona wskazała, że pojęcie to jest powszechnie stosowane w branży gier wideo na określenie losowego mechanizmu występującego w grze. Przynajmniej w japońskim przemyśle gier dyskusje dotyczące tego mechanizmu miały miejsce już ponad dekadę temu, a od tego czasu ramy regulacyjne oraz praktyki operacyjne zostały opracowane i doprecyzowane w sposób istotnie odmienny od realiów występujących w tamtym okresie. Skarżona mimo to uznaje, że użycie tej terminologii w materiałach reklamowych może nadal prowadzić do nieporozumień, w szczególności w kontekście obaw dotyczących małoletnich i uwzględni to w przyszłych przekazach reklamowych.
Skarżona podkreśliła, że pozostaje wrażliwa na lokalne uwarunkowania i doświadczenie zostanie uwzględnione w przyszłych działaniach reklamowych.
Zespół Orzekający ustalił, co następuje.
Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że przekaz miał formę reklamy internetowej. Miejsce, data i godzina emisji wskazane przez Skarżącego to platforma YouTube, dnia 1 listopada 2025 roku o godzinie 16:44.
Reklama miała formę postu sponsorowanego na kanale @G123. W opisie znajdowała się informacja – No DL, play for free. And thus the boy becomes the „Strongest”.
Przekaz reklamowy miał formę graficznej reklamy gry mobilnej utrzymanej w stylistyce anime. Centralnym elementem obrazu jest rysunkowa postać młodej kobiety o cechach charakterystycznych dla estetyki japońskiej animacji, przedstawiona na tle plaży i morza. Postać ubrana jest w stylizowany strój kąpielowy typu „underwear skin”, który eksponuje sylwetkę.
W warstwie tekstowej reklamy widoczne są liczne hasła promocyjne. Na górze grafiki umieszczono tytuł stylizowany na okładkę magazynu, a obok niego informacje sugerujące wyjątkowość postaci i jej rozwój w grze, m.in. hasła odnoszące się do drogi „od przeciętności do największej siły”. Wyeksponowano także elementy zachęcające do natychmiastowego działania, takie jak przycisk „Start now” oraz obietnicę „1000x Free Gacha”.
Zespół Orzekający zważył, co następuje.
Zespół Orzekający (dalej także: „ZO”) postanowił oddalić skargę z uwagi na brak naruszenia Kodeksu Etyki Reklamy.
Należy mieć na uwadze, iż ocena reklamy winna być dokonywana z perspektywy odbiorcy reklamy, jakim jest przeciętny konsument. Przeciętnym konsumentem jest konsument, który jest dostatecznie dobrze poinformowany, uważny i ostrożny; oceny dokonuje się z uwzględnieniem czynników społecznych, kulturowych, językowych i przynależności danego konsumenta do szczególnej grupy konsumentów, przez którą rozumie się dającą się jednoznacznie zidentyfikować grupę konsumentów, szczególnie podatną na oddziaływanie reklamy lub na produkt, którego reklama dotyczy, ze względu na szczególne cechy, takie jak wiek, niepełnosprawność fizyczna lub umysłowa (art. 3 lit. h Kodeksu Etyki Reklamy).
ZO wskazuje, że sama stylistyka anime nie może być automatycznie utożsamiana z przekazem naruszającym dobre obyczaje, godność lub zasady równego traktowania. Ocena reklamy powinna opierać się na jej rzeczywistej treści i formie, a nie na ogólnych skojarzeniach kulturowych związanych z danym nurtem estetycznym.
W ocenie ZO przedstawiona w reklamie postać kobieca, mimo że została ukazana w stylizowanym stroju kąpielowym, nie została zaprezentowana w sposób pornograficzny ani jednoznacznie erotyczny. Przekaz nie zawiera obrazu nagości, treści o charakterze seksualnym ani nie uprzedmiotawia postaci kobiecej. Przekaz nie deprecjonuje kobiet, nie przedstawia ich w roli podporządkowanej ani nie sugeruje gorszego statusu ze względu na płeć. Reklama skupia się na promocji gry i jej elementów wizualnych, mieszcząc się w konwencji gatunkowej właściwej dla tego rodzaju produktów. Sam fakt eksponowania atrakcyjności wizualnej postaci, typowy dla estetyki anime i gier wideo, nie stanowi dyskryminacji w rozumieniu a art. 4 Kodeksu Etyki Reklamy.
Istotne znaczenie dla oceny sprawy ma również fakt, że reklama była emitowana na platformie YouTube, a nie w serwisie przeznaczonym dla dzieci, oraz że system targetowania doprowadził do jej wyświetlenia osobom dorosłym. Sama gra również przeznaczona jest dla osób powyżej 12 roku życia. ZO uznał zatem, że przekaz był kierowany do odbiorców, którzy są w stanie właściwie odczytać konwencję reklamy oraz jej estetykę.
Odnosząc się do zarzutu związanego z użyciem terminu „gacha”, Zespół Orzekający wskazuje, że kwestia ta nie podlegała ocenie w niniejszym postępowaniu. Mając na uwadze, że zagadnienie reklamowania hazardu regulowane jest przepisami prawa powszechnie obowiązującego (ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych) należy stwierdzić, że potencjalne naruszenie zarzucane Skarżonej nosi znamiona bezprawności. Mając to na względzie, skarga w tym zakresie została odrzucona przez Arbitra Referenta jako nie podlegająca kognicji KER.
ZO docenia postawę Skarżonej, która zdecydowała się prewencyjnie wstrzymać dystrybucję reklamy na terytorium Polski oraz zadeklarowała uwzględnianie lokalnych uwarunkowań kulturowych w przyszłych działaniach reklamowych. Działania te świadczą o odpowiedzialnym podejściu do komunikacji marketingowej.
Mając na względzie powyższe, Zespół Orzekający na podstawie art. 49 lit. b Regulaminu Rozpatrywania Skarg postanowił skargę oddalić.
Zdania odrębne
Brak.
Zgodnie z pkt 58 Regulaminu Rozpatrywania Skarg Strony mogą odwoływać się od Uchwały Zespołu Orzekającego w terminie dziesięciu dni od doręczenia Uchwały. Podstawę odwołania mogą stanowić wyłącznie nowe fakty i dowody nieznane Zespołowi Orzekającemu w dacie podjęcia Uchwały, od której Strona wnosi odwołanie.
