UCHWAŁY
Uchwała Nr ZO/017/26o z dnia 21 stycznia 2026 roku Zespołu Orzekającego w sprawie o sygn.: KER/231/25
Zespół Orzekający Komisji Etyki Reklamy, działającej przy Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy, w składzie:
- Igor Kaleński – członek
- Elżbieta Kondzioła – przewodnicząca
- Aleksandra Wierzba – członkini
na posiedzeniu w dniu 21 stycznia 2026 roku, po rozpatrzeniu skargi o sygnaturze akt KER/231/25 złożonej na podstawie pkt 12 Regulaminu Rozpatrywania Skarg przez konsumenta (dane w aktach sprawy) przeciwko ARETIS LIMITED Limited Liability Company z siedzibą w Hong Kongu w sprawie dotyczącej reklamy gry Block Blast, dokonał oceny skarżonego przekazu reklamowego.
OPINIA – OCENA PRZEKAZU REKLAMOWEGO
Działając w interesie publicznym i w zakresie doświadczeń wyniesionych ze współpracy z organizacjami konsumenckimi, Urzędem Ochrony Konkurencji i Konsumentów, a także organizacjami promującymi standardy rynku reklamy w innych krajach, jak i na poziomie międzynarodowym (w tym The European Advertising Standards Alliance EASA) oraz mając na celu ochronę interesów konsumentów, Komisja Etyki Reklamy dokonała analizy przedstawionego przekazu reklamowego pod kątem zgodności z powszechnie przyjętymi zasadami etyki oraz dobrymi praktykami rynkowymi.
W skardze skierowanej do Komisji Etyki Reklamy (dalej także: „KER”) konsument (dalej także: „Skarżący”) wskazał, że ARETIS LIMITED Limited Liability Company z siedzibą w Hong Kongu (dalej także: „Skarżona”) stosuje reklamę niezgodną z zasadami etyki.
Zgodnie ze skargą:
[…]
Reklama stawia grę Block Blast jako ważniejszą niż edukację, a gdy nauczyciel zwraca jej uwagę, ona jest smutna, bo nie może grać w Block Blast, a gdy wychodzi ze szkoły, cieszy się, że w końcu koniec nauki, bo ona chce Block Blast.
Na podstawie treści skargi przekaz został zakwalifikowany jako potencjalnie naruszający normy Kodeksu Etyki Reklamy wywiedzione w szczególności z postanowienia art. 25, art. 32 Kodeksu Etyki Reklamy oraz w art. 4 i art. 5 pkt 12 Karty Ochrony Dzieci w Reklamie Kodeksu Etyki Reklamy.
Art. 25
Reklamy skierowane do dzieci lub młodzieży muszą uwzględniać stopień ich rozwoju oraz nie mogą zagrażać ich fizycznemu i psychicznemu dobrostanowi lub dalszemu moralnemu rozwojowi.
Art. 32
Przepisy zawarte w art. 22-31 stosuje się odpowiednio również do reklam, które nie są bezpośrednio skierowane do dzieci, jednak dzieci są ich odbiorcami ze względu na formę oraz miejsce i sposób prezentowania reklam. Dotyczy to w szczególności reklam emitowanych w telewizji w sąsiedztwie audycji dla dzieci, reklam wyświetlanych w kinach przed seansami filmów dla dzieci oraz reklamy zewnętrznej.
Art. 4 Karty Ochrony Dzieci w Reklamie
Sygnatariusze Karty deklarują dołożenie najwyższej staranności, aby w przekazach reklamowych
adresowanych do dzieci oraz w przekazach reklamowych, które nie są bezpośrednio skierowane do
nich, jednak ze względu na formę, miejsce i sposób ich prezentowania dzieci są ich odbiorcami, nie
pojawiały się treści mogące wpływać negatywnie na ich rozwój.
Art. 5 Karty Ochrony Dzieci w Reklamie
Sygnatariusze Karty pozostając w zgodności z zapisami art. 16 b ust 2-5 zgodnie, z którymi zakazane jest nadawanie przekazów handlowych
- zachęcających dzieci do wywierania presji na rodziców lub inne osoby w celu skłonienia ich do zakupu reklamowanych produktów lub usług;
2) wykorzystujących zaufanie dzieci, jakie pokładają oni w rodzicach, nauczycielach i innych
osobach;
3) w nieuzasadniony sposób ukazujących dzieci w niebezpiecznych sytuacjach;
4) oddziałujących w sposób ukryty na podświadomość
deklarują że reklamy, których odbiorcami ze względu na treść, formę, kanał komunikacji i sposób ich prezentowania, są dzieci nie będą zawierać w szczególności:
[…]
12) promowania negatywnych wzorców zachowań powszechnie nieakceptowalnych;
[…]
Skarżona nie przedstawiła stanowiska w sprawie.
W obliczu nieustosunkowania się Skarżonej do treści skargi oraz braku wzięcia udziału w posiedzeniu Zespół Orzekający podjął uchwałę w formie opinii oceniającej skarżony przekaz na podstawie ogólnie przyjętych norm etycznych na podstawie art. 34 Regulaminu Rozpatrywania Skarg.
Zespół Orzekający uznał, że skarżony przekaz narusza ogólnie przyjęte normy etyczne.
Na podstawie przekazanego przez Skarżącego materiału dowodowego Zespół Orzekający (dalej także: „ZO”) ustalił, że skarżona reklama miała formę reklamy internetowej na platformie YouTube w sekcji Shorts. Przekaz był emitowany na kanale Auntie Charli. Reklama przedstawiała sytuacje szkolne z udziałem dzieci lub młodzieży, w których nauka i zajęcia edukacyjne ukazywane są jako nudne, natomiast gra mobilna „Block Blast” prezentowana jest jako atrakcyjna alternatywa, zapewniająca rozrywkę i emocjonalną satysfakcję.
ZO uznał, że forma przekazu, jego narracja oraz kanał dystrybucji jednoznacznie wskazują, iż reklama jest adresowana do dzieci lub młodzieży albo dociera do tej grupy co najmniej w sposób pośredni. Przekaz był emitowany na kanale Auntie Charli – młodej influencerki, która kieruje swoje treści także do osób młodych. Zastosowanie krótkiej, dynamicznej formy wideo, stylistyki charakterystycznej dla młodzieżowych treści internetowych oraz umiejscowienie reklamy w sekcji Shorts na platformie YouTube powodują, że dzieci i młodzież są jej faktycznymi odbiorcami.
Tego rodzaju komunikat może mieć niekorzystny wpływ na rozwój psychiczny i moralny dzieci i młodzieży, którzy nie posiadają jeszcze w pełni ukształtowanych mechanizmów krytycznej oceny treści reklamowych. ZO zwraca uwagę, że osoby te, w przeciwieństwie do dorosłych odbiorców, nie mają wystarczających kompetencji poznawczych pozwalających na odczytanie ironii, przesady lub konwencji humorystycznej. W konsekwencji przedstawione w reklamie zachowania mogą być przez nich interpretowane dosłownie jako wzorzec postępowania akceptowany społecznie. Reklama nie zawiera elementów równoważących ten przekaz ani sygnałów wskazujących, że prezentowane zachowanie jest przerysowane lub niewłaściwe.
W ocenie ZO skarżony przekaz promuje negatywne wzorce zachowań, polegające na korzystaniu z gier kosztem obowiązków szkolnych oraz deprecjonowaniu roli edukacji. Przekaz sugeruje, że korzystanie z gry w czasie lekcji jest bardziej pożądane niż uczestnictwo w zajęciach szkolnych, a moment zakończenia nauki przedstawiony jest jako powód do radości wyłącznie dlatego, że umożliwia powrót do gry. Reklama utrwala przekaz, że gra może zajmować centralne miejsce w codziennym funkcjonowaniu małoletniego.
ZO uznał, że reklama narusza zasadę szczególnej staranności wymaganej w przekazach skierowanych do dzieci lub młodzieży. Promowanie postawy polegającej na stałym korzystaniu z gry, ignorowaniu poleceń nauczyciela oraz traktowaniu nauki jako przeszkody w dostępie do rozrywki stanowi przykład promowania negatywnych wzorców zachowań powszechnie nieakceptowalnych.
Należy podkreślić, że ocena reklamy dokonywana jest ad casum – z uwzględnieniem okoliczności konkretnej sprawy, a także z chwili stosowania skarżonego przekazu oraz w zakresie określonym w skardze.
W związku z powyższym, mając na uwadze treść skargi, Zespół Orzekający ocenił przedmiotową reklamę jak w osnowie.
W razie jakichkolwiek dodatkowych pytań prosimy o kierowanie ich do Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy w sposób wskazany na naszej stronie internetowej www.radareklamy.pl. Postaramy się udzielić wszelkich możliwych informacji oraz porad mogących zagwarantować najwyższe standardy etyczne oraz przestrzeganie dobrych praktyk rynkowych na rynku reklamowym w Polsce.
Zdania odrębne
Brak.
Zgodnie z pkt. 58 w zw. z art. 34 Regulaminu Rozpatrywania Skarg Skarżący może odwoływać się od Uchwały Zespołu Orzekającego w terminie dziesięciu dni od doręczenia Uchwały. Podstawę odwołania mogą stanowić wyłącznie nowe fakty i dowody nieznane Zespołowi Orzekającemu w dacie podjęcia Uchwały, od której Strona wnosi odwołanie.
