Uchwała Nr ZO/043/26u z dnia 11 marca 2026 roku Zespołu Orzekającego w sprawie o sygn.: KER/300/25

Pobierz uchwałę (pdf)

Zespół Orzekający Komisji Etyki Reklamy, działającej przy Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy, w składzie:

 

  • Małgorzata Augustyniak – członkini
  • Sławomir Skowerski – przewodniczący
  • Aleksandra Wierzba – członkini

 

na posiedzeniu w dniu 11 marca 2026 roku, po rozpatrzeniu skargi o sygnaturze akt KER/300/25 złożonej na podstawie pkt 12 Regulaminu Rozpatrywania Skarg przez konsumenta (dane w aktach sprawy) przeciwko Ravenlight Consulting Inc. z siedzibą w  Jersey City, Stany Zjednoczone Ameryki w sprawie reklamy usług Ravenlight,

 

postanawia

 

skargę uwzględnić.

 

Uzasadnienie

 

W skardze skierowanej do Komisji Etyki Reklamy (dalej także: „KER”) konsument (dalej także: „Skarżący”) wskazał, że Ravenlight Consulting Inc. z siedzibą w  Jersey City, Stany Zjednoczone Ameryki (dalej także: „Skarżona”) stosowała przekaz niezgodny z zasadami etyki.

 

Zgodnie ze skargą:


Twoja firma traci pieniądze szybciej niż możesz o nich pomyślec.
To wszystko wina złego marketingu.
Jest na to sposób.
Kup reklamy w Ravenlight a zyski się pomnożą
Jeśli nie – twoją firmę zniszczą Ci którzy
https://sites.google.com/view/ravenlight-consulting-email-ad/strona-g%C5%82%C3%B3wna

Powered by Ravenlight Consulting Inc.
3 2nd St, Jersey City, NJ 07302, United States

 

 

Reklama z nagłówkiem „ALARM! TWOJA FIRMA BANKRUTUJE. MASZ TYLKO JEDNĄ OPCJĘ” wprowadza odbiorcę w niepokój, że jeżeli nie kupi spamerskiej reklamy w Ravenlight, to jego firma zbankrutuje.

 

Na podstawie treści skargi przekaz został zakwalifikowany jako potencjalnie naruszający normy Kodeksu Etyki Reklamy wywiedzione w szczególności z postanowienia art. 6 Kodeksu Etyki Reklamy.

 

Art. 6

Bez uzasadnionej konieczności powodowanej np. względami społecznymi i profilaktyką, reklamy nie mogą motywować do zakupu produktu poprzez wykorzystywanie zdarzeń losowych, wywoływanie lęku lub poczucia strachu.

 

Skarżona, w odpowiedzi na zawiadomienie Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy, przedstawiła stanowisko w sprawie na piśmie.

 

Skarżona wskazała, że autoreklama miała zachęcić użytkownika do kliknięcia i przeczytania reklamy za pomocą krzykliwego nagłówka. Celem informacji miało być pokazanie, że nieodpowiedni marketing, który jest zbyt drogi w utrzymaniu lub mało skuteczny, może spowodować bankructwo firmy. Skarżona przeprosiła za zaistniałą sytuację i poinformowała, że do czasu posiedzenia wstrzyma dystrybucję reklamy.

 

Zespół Orzekający ustalił, co następuje.

 

Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że przekaz miał formę reklamy bezpośredniej (wiadomość e-mail przesłana na adres Gmail). Data i godzina emisji wskazane przez Skarżącego to dzień 17 grudnia 2025 roku o godzinie 21:32.

 

W temacie maila zamieszczono stwierdzenie – ALARM! TWOJA FIRMA BANKRYTUJE. MASZ TYLKO JEDNĄ OPCJĘ. (…). W wiadomości zawarto grafikę przedstawiającą mężczyznę (biznesmena) trzymającego teczkę w dłoni oraz łapiącego się za głowę. Obok znajdowało się hasło – BANKRUPT. Poniżej znajdował się opis – Twoja firma traci pieniądze szybciej niż możesz o nich pomysleć. To wszystko wina złego marketingu. Jest na to sposób. Kup reklamy w Ravenlight a zyski się pomnożą. Jeśli nie – twoją firmę zniszczą Ci którzy. Pod opisem zamieszczono link https://sites.google.com/view/ravenlight-consulting-email-ad/strona-g%C5%82%C3%B3wna oraz dane Skarżonej – Powered by Ravenlight Consulting Inc. 3 2nd St, Jersey City, NJ 07302, United States.

 

Zespół Orzekający zważył, co następuje.

 

Zespół Orzekający (dalej także: „ZO”) postanowił uwzględnić skargę z uwagi na naruszenie Kodeksu Etyki Reklamy.

 

W sprawie zawisłej przed KER odbiorcą skarżonej reklamy jest każda osoba, która otrzymała wiadomość mailową od Skarżonej. Z uwagi na fakt, że oferta świadczenia usług marketingowych Skarżonej skierowana jest do przedsiębiorców, należy przyjąć, że reklama winna być oceniania z perspektywy osoby prowadzącej działalność gospodarczą lub podmiotu mającego status  przedsiębiorcy.

 

Reklama w sposób bezpośredni wykorzystuje komunikaty alarmujące oraz jednoznacznie nacechowane negatywnie sformułowania, które mają na celu wywołanie u odbiorcy poczucia zagrożenia, niepokoju oraz presji decyzyjnej. Użycie zwrotów takich jak „Twoja firma bankrutuje”, „masz tylko jedną opcję” czy „twoją firmę zniszczą (…)” stanowi przykład komunikacji opartej na wzbudzaniu strachu jako głównego mechanizmu perswazyjnego.

 

ZO nie podzielił stanowiska Skarżonej, jakoby celem przekazu było jedynie zwrócenie uwagi na znaczenie marketingu w działalności gospodarczej. W ocenie ZO sposób sformułowania komunikatu wykracza poza dopuszczalną formę ostrzeżenia czy edukacji i przyjmuje postać jednoznacznej sugestii nieuchronnego negatywnego zdarzenia (bankructwa), uzależnionego od braku skorzystania z oferty reklamodawcy.

 

Dodatkowo Zespół Orzekający zwrócił uwagę, że zastosowana konstrukcja komunikatu („masz tylko jedną opcję”) wprowadza element sztucznego przymusu oraz ograniczenia wyboru, co może wywoływać u odbiorcy poczucie presji i konieczności natychmiastowego działania.

 

Zespół Orzekający podkreślił, że zgodnie z art. 6 Kodeksu Etyki Reklamy wykorzystywanie lęku lub poczucia strachu jako narzędzia motywującego do zakupu jest dopuszczalne wyłącznie w sytuacjach uzasadnionych, np. względami społecznymi lub profilaktycznymi. W niniejszej sprawie taka przesłanka nie zachodzi. Przekaz ma charakter czysto komercyjny i służy promocji usług marketingowych, a nie realizacji interesu społecznego.

 

Oferta świadczenia usług marketingowych Skarżonej skierowana jest do przedsiębiorców, a zatem profesjonalistów, którzy zasadniczo charakteryzują się wyższym poziomem wiedzy i doświadczenia w zakresie mechanizmów rządzących sprzedażą i marketingiem. Nawet jednak profesjonalni odbiorcy skarżonej reklamy nie powinni być narażani na stosowane przez Skarżoną komunikaty. Nieuzasadnione i niepoparte faktami wykorzystywanie lęku jest zabiegiem bazującym na ludzkich instynktach i niezależnie od tego, czy odnosi się do życia prywatnego czy sfery biznesowej, stanowi działanie naganne.

 

W konsekwencji ZO uznał, że skarżony przekaz w sposób nieuprawniony wykorzystuje mechanizm strachu w celu zwiększenia skuteczności sprzedażowej, co stanowi naruszenie zasad etyki reklamy.

 

Zespół Orzekający zaznaczył, że ocena przekazu jest dokonywana ad casum, tj. z uwzględnieniem okoliczności konkretnej sprawy, a także z chwili stosowania skarżonego przekazu oraz w zakresie określonym w skardze.

 

W związku z tym w ocenie Zespołu Orzekającego przedmiotowy przekaz narusza art. 6 Kodeksu Etyki Reklamy.

 

Mając na względzie powyższe, Zespół Orzekający na podstawie art. 49 lit. c Regulaminu Rozpatrywania Skarg postanowił skargę uwzględnić.

 

 

Zdania odrębne

 

Brak.

 

 

 

Zgodnie z pkt 58 Regulaminu Rozpatrywania Skarg Strony mogą odwoływać się od Uchwały Zespołu Orzekającego w terminie dziesięciu dni od doręczenia Uchwały. Podstawę odwołania mogą stanowić wyłącznie nowe fakty i dowody nieznane Zespołowi Orzekającemu w dacie podjęcia Uchwały, od której Strona wnosi odwołanie.