UCHWAŁY
Uchwała Nr ZO/044/25u z dnia 14 maja 2025 roku Zespołu Orzekającego w sprawie o sygn.: KER/024/25
Zespół Orzekający Komisji Etyki Reklamy działającej przy Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy w składzie:
- Małgorzata Augustyniak – członkini
- Igor Kaleński – przewodniczący
- Katarzyna Sikorska – członkini
na posiedzeniu w dniu 14 maja 2025 roku, po rozpatrzeniu skargi o sygnaturze akt KER/024/25 złożonej na podstawie pkt 12 Regulaminu Rozpatrywania Skarg przez konsumenta (dane w aktach sprawy) przeciwko „Triumph International (Polska)” sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie w sprawie dotyczącej reklamy bielizny,
postanawia
skargę oddalić.
Uzasadnienie
W skardze skierowanej do Komisji Etyki Reklamy (dalej także: „KER”) konsument (dalej także: „Skarżący”) wskazał, że „Triumph International (Polska)” sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (dalej także: „Skarżona”) stosowała przekaz nieodpowiedni ze względu na miejsce zamieszczenia reklamy.
Zgodnie ze skargą:
Na reklamie pokazana jest kobieta od pasa w górę ubrana jedynie w różowy biustonosz, który jest przedmiotem reklamy.
Jako że reklama zamieszczona jest na przeciwko bramek wyjściowych z metra i ma bardzo duży rozmiar (jak widać na zdjęciu od posadzki do sufitu), to wychodząc z metra jest to pierwsza rzecz jaką się widzi. Zgodnie z Kodeksem Etyki Reklamy, reklamy produktów, których odbiorcami pośrednio mogą być dzieci ze względu na między innymi formę oraz miejsce, nie mogą zawierać treści mogących negatywnie wpływać na rozwój dzieci. Uważam jednak, że reklama o której mowa może mieć negatywny wpływ na dzieci, szczególnie na młode dziewczynki, tworząc w ich głowie nierealistyczny obraz kobiecego ciała i wywierając na nie presję psychiczną. Komunikacja miejska powinna być przestrzenią z której rodzice mogą spokojnie i komfortowo korzystać, bez obawy, że pokazane na ścianach stacji treści negatywnie wpłyną na rozwój psychiczny i seksualny ich dzieci.
Ponadto, ze względu na rozmiary reklamy i jej umiejscowienie, nawet dla dorosłych osób bycie konfrontowanym z takim obrazem kilka razy dziennie podczas korzystania z komunikacji miejskiej może być źródłem głębokiego dyskomfortu i uderzać w przekonania religijne ludzi różnych wyznań.
Przekaz został zakwalifikowany jako potencjalnie naruszający zasady etyki reklamy w zakresie wskazanym w art. 2 ust. 1, art. 4, art. 25 w związku z art. 32 Kodeksu Etyki Reklamy oraz art. 4 i art. 5 pkt 10 Karty Ochrony Dzieci w Reklamie Kodeksu Etyki Reklamy.
Art. 2
- Działania objęte postanowieniami Kodeksu będą wykonywane z należytą starannością, zgodnie z
dobrymi obyczajami, prowadzone w poczuciu odpowiedzialności społecznej oraz zgodnie z
zasadami uczciwej konkurencji.
Art. 4
Reklamy nie mogą zawierać treści dyskryminujących, w szczególności ze względu na rasę, przekonania
religijne, płeć lub narodowość.
Art. 25
Reklamy skierowane do dzieci lub młodzieży muszą uwzględniać stopień ich rozwoju oraz nie mogą
zagrażać ich fizycznemu i psychicznemu dobrostanowi lub dalszemu moralnemu rozwojowi.
Art. 32
Przepisy zawarte w art. 22-31 stosuje się odpowiednio również do reklam, które nie są bezpośrednio
skierowane do dzieci, jednak dzieci są ich odbiorcami ze względu na formę oraz miejsce i sposób prezentowania reklam. Dotyczy to w szczególności reklam emitowanych w telewizji w sąsiedztwie
audycji dla dzieci, reklam wyświetlanych w kinach przed seansami filmów dla dzieci oraz reklamy
zewnętrznej.
Art. 4 Karty Ochrony Dzieci w Reklamie
Sygnatariusze Karty deklarują dołożenie najwyższej staranności, aby w przekazach reklamowych
adresowanych do dzieci oraz w przekazach reklamowych, które nie są bezpośrednio skierowane do
nich, jednak ze względu na formę, miejsce i sposób ich prezentowania dzieci są ich odbiorcami, nie
pojawiały się treści mogące wpływać negatywnie na ich rozwój.
Art. 5 Karty Ochrony Dzieci w Reklamie
Sygnatariusze Karty […]
Deklarują, że reklamy, których odbiorcami ze względu na treść, formę, kanał komunikacji i sposób ich
prezentowania, są dzieci nie będą zawierać w szczególności:
[…]
- przekazu, który pośrednio lub bezpośrednio posługuje się podtekstem seksualnym, w tym z użyciem żartów o charakterze seksualnym i ukrytego w tym aspekcie znaczenia poszczególnych słów, lub przedstawia fałszywy obraz seksu i relacji seksualnej wyłącznie jako elementu zabawy i rozrywki
[…]
Obecny na posiedzeniu w dniu 14 maja 2025 r. przedstawiciel Skarżonej przedstawił stanowisko w sprawie.
Skarżona wskazała, że reklama została usunięta z nośnika, co stanowiło niezwłoczną reakcję na otrzymanie skargi. Dodatkowo Skarżona podkreśliła, że reklamowany produkt ma określony charakter, a jego reklama w przestrzeni publicznej może wzbudzać różne reakcje, co jednak pozostaje to poza wpływem Skarżonej.
Skarżona podkreśliła, że w swoich przekazach stara się zawsze uwzględniać odpowiedzialność społeczną i dobro konsumentów.
Mając powyższe na względzie, Skarżona wniosła o oddalenie skargi.
Zespół Orzekający ustalił, co następuje.
Z materiału dowodowego załączonego przez Skarżącego (zdjęcie baneru) wynika, że przekaz miał miejsce w przestrzeni publicznej (stacja Metra Bemowo).
Na nośniku umieszczone zostało zdjęcie kobiety w różowym biustonoszu i opuszczonej na przedramiona czarnej skórzanej kurtce. Z lewej strony znajdowało się logo Skarżonej – Triumph. W prawym górnym rogu miała miejsce informacja: 150 PLN biustonosz z fiszbinami.
Data emisji reklamy wskazana przez Skarżącego to dzień 3 marca 2025 roku.
Zespół Orzekający zważył, co następuje.
W ocenie Zespołu Orzekającego (dalej także: „ZO”) skarżony przekaz nie narusza zasad etyki wyrażonych w Kodeksie Etyki Reklamy.
Należy mieć na uwadze, iż ocena reklamy zasadniczo winna być dokonywana z perspektywy odbiorcy reklamy, jakim jest przeciętny konsument. Przeciętnym konsumentem jest konsument, który jest dostatecznie dobrze poinformowany, uważny i ostrożny; oceny dokonuje się z uwzględnieniem czynników społecznych, kulturowych, językowych i przynależności danego konsumenta do szczególnej grupy konsumentów, przez którą rozumie się dającą się jednoznacznie zidentyfikować grupę konsumentów, szczególnie podatną na oddziaływanie reklamy lub na produkt, którego reklama dotyczy, ze względu na szczególne cechy, takie jak wiek, niepełnosprawność fizyczna lub umysłowa (art. 3 lit. h Kodeksu Etyki Reklamy).
W ocenie ZO forma i treść zakwestionowanego przekazu pozostaje w adekwatnym związku z charakterem promowanego produktu, jakim jest bielizna. Przekaz nie zawiera treści, które mogłyby zostać uznane za dyskryminujące czy naruszające godność człowieka bądź też w inny sposób nieakceptowalne z punktu widzenia odbiorcy reklamy – przeciętnego konsumenta na gruncie obowiązujących norm etycznych. W szczególności reklama nie posługuje się podtekstem seksualnym i nie wypływa negatywnie na rozwój dzieci i nie zagraża ich fizycznemu i psychicznemu dobrostanowi.
ZO docenia postawę Skarżonej, która wykazała się wrażliwością na sygnalizowane przez konsumentów zastrzeżenia i niezwłocznie usunęła kwestionowane przekazy. Jednocześnie ZO zaznacza, że promocja produktów z kategorii bielizny może wzbudzać zróżnicowane reakcje wśród odbiorców. Jednak sam fakt promowania tego typu asortymentu nie może być traktowany jako wystarczająca przesłanka do uznania przekazu za nieetyczny.
Mając to na względzie, reklama została wykonana z należytą starannością, zgodnie z dobrymi obyczajami i była prowadzona w poczuciu odpowiedzialności społecznej.
Tym samym ZO nie zidentyfikował w niniejszej sprawie naruszenia zasad etyki reklamy w zakresie wskazanym w art. 2 ust. 1, art. 4, art. 25 w związku z art. 32 Kodeksu Etyki Reklamy oraz art. 4 i art. 5 pkt 10 Karty Ochrony Dzieci w Reklamie Kodeksu Etyki Reklamy.
Mając na względzie powyższe, Zespół Orzekający na podstawie art. 49 lit. b Regulaminu Rozpatrywania Skarg postanowił skargę oddalić.
Zdania odrębne
Brak.
Zgodnie z pkt 58 Regulaminu Rozpatrywania Skarg Strony mogą odwoływać się od Uchwały Zespołu Orzekającego w terminie dziesięciu dni od doręczenia Uchwały. Podstawę odwołania mogą stanowić wyłącznie nowe fakty i dowody nieznane Zespołowi Orzekającemu w dacie podjęcia Uchwały, od której Strona wnosi odwołanie.
