Uchwała Nr ZO/054/26u z dnia 8 kwietnia 2026 roku Zespołu Odwoławczego w sprawie rozpatrzenia odwołania od uchwały  z dnia 14 stycznia 2026 roku  Nr ZO/011/26u

Zespół Odwoławczy Komisji Etyki Reklamy, działającej przy Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy, w składzie:

 

• Agnieszka Krajnik – członkini
• Maciej Lissowski – przewodniczący
• Paulina Zyśk-Lisica – członkini

 

na posiedzeniu w dniu 8 kwietnia 2026 roku po rozpatrzeniu odwołania od uchwały z dnia 14 stycznia 2026 roku o sygnaturze ZO/011/26u w sprawie skargi o sygn. akt KER/262/25 dotyczącej reklamy stacji paliw Auchan złożonego na podstawie pkt 58 Regulaminu Rozpatrywania Skarg przez Auchan Polska sp. z o.o. z siedzibą w Piasecznie,

 

postanawia

 

odwołanie oddalić.

 

Uzasadnienie

 

W skardze skierowanej do Komisji Etyki Reklamy (dalej także: „KER”) konsument (dalej także: „Skarżący”) wskazał, że Auchan Polska sp. z o.o. z siedzibą w Piasecznie (dalej także: „Skarżona”) stosowała przekaz niezgodny z zasadami etyki.

 

Uchwałą z dnia 14 stycznia 2026 roku o sygnaturze ZO/011/26u (dalej także: „Uchwała”) Zespół Orzekający (dalej także: „ZO”) uznał, że skarżony przekaz narusza zasady etyki wyrażone w Kodeksie Etyki Reklamy.

 

Przedmiotem oceny Zespołu Orzekającego (dalej także: „ZO”) był przekaz promocyjny w formie reklamy radiowej.

 

Ocena przekazu została dokonana z perspektywy odbiorcy reklamy, jakim jest przeciętny konsument. W zawisłej przed KER sprawie modelem przeciętnego konsumenta – odbiorcą skarżonej reklamy była każda osoba, która mogła usłyszeć reklamę Skarżonej w stacji radiowej TOK FM. Jest to niejednorodna grupa, składająca się z osób o różnym wykształceniu, miejscu zamieszkania i doświadczeniu życiowym. Należy zatem przyjąć, że przeciętnym konsumentem w niniejszej sprawie jest konsument, który jest świadomy przekazywanych mu treści. Jednocześnie jednak nie jest specjalistą w dziedzinie sprzedaży i marketingu, a na sugestię przekazów reklamowych jest podatny w sposób umiarkowany.

 

W treści przekazu pojawiały się dźwięki klaksonu samochodowego, które w warunkach słuchania radia podczas prowadzenia pojazdu mogły łudząco przypominać rzeczywisty sygnał ostrzegawczy w ruchu drogowym. ZO stwierdził, że zastosowanie efektu dźwiękowego w reklamie było nieodpowiednie i potencjalnie niebezpieczne.

 

W ocenie ZO skarżony przekaz nie został wykonany z należytą starannością, zgodnie z dobrymi obyczajami i w poczuciu odpowiedzialności społecznej.

 

Jednocześnie ZO odnotował i pozytywnie ocenił fakt niezwłocznej decyzji Skarżonej o usunięciu z reklamy efektu dźwiękowego klaksonu. Była to właściwa reakcja naprawcza oraz przejaw odpowiedzialnego podejścia do komunikacji reklamowej i bezpieczeństwa odbiorców.

 

Mając na względzie powyższe, Zespół Orzekający na podstawie art. 49 lit. c Regulaminu Rozpatrywania Skarg postanowił skargę uwzględnić.

 

Skarżona (dalej także: „Odwołująca”) wniosła odwołanie od Uchwały (dalej także: „Odwołanie”), wskazując, co następuje.

 

W pierwszej kolejności Odwołująca wskazała, że reklama radiowa, której dotyczy skarga, promowała ofertę stacji paliw Auchan i była emitowana od marca 2025 r. w formie 15-sekundowego spotu. Wykorzystano w niej krótki, trwający poniżej sekundy, stylizowany efekt dźwiękowy przypominający klakson samochodowy. Towarzyszył on komunikatowi o cenie paliwa („5,50 zł za litr benzyny 95”) oraz informacji o szczegółach dostępnych na stronie internetowej. Dźwięk ten stanowił element tła muzycznego, był zintegrowany z warstwą melodyczną i miał takie samo natężenie jak pozostałe komponenty audio, co, w ocenie Odwołującej, nie zostało właściwie uwzględnione przez ZO.

 

Skarżona podkreśliła, że spot został przygotowany profesjonalnie, zgodnie ze standardami produkcji radiowej, a poziom głośności wszystkich elementów, w tym efektu klaksonu, został odpowiednio zbalansowany. Dźwięk ten nie miał charakteru alarmowego, nie dominował nad przekazem i nie mógł wprowadzać odbiorców w błąd ani powodować dezorientacji, w szczególności u kierowców. Był to jedynie konwencjonalny, ilustracyjny element typowy dla reklam związanych z branżą motoryzacyjną, dodatkowo na tyle stylizowany, że nie sposób było pomylić go z rzeczywistym sygnałem ostrzegawczym.

 

Zdaniem Odwołującej, reklama nie narusza przepisów Kodeksu Etyki Reklamy. Nie godzi w zasady odpowiedzialności społecznej ani dobre obyczaje, nie nadużywa zaufania odbiorców, nie wywołuje strachu i nie wprowadza w błąd. Zastosowany efekt dźwiękowy jest neutralny, krótkotrwały i osadzony w odpowiednim kontekście, przez co nie mógł być uznany za czynnik zakłócający odbiór reklamy. Ponadto spot został przygotowany z należytą starannością i dopuszczony do emisji przez nadawców radiowych działających zgodnie z obowiązującymi regulacjami.

 

Odwołująca zakwestionowała także ocenę zawartą w Uchwale, wskazując, że użycie określenia „przekaz niezgodny z zasadami etyki” jest nieadekwatne, gdyż odnosi się do elementu (krótkiego efektu dźwiękowego), który nie ma charakteru merytorycznego. Podkreśla również, że przedmiotowa reklama różni się od wcześniejszych spraw rozpatrywanych przez Komisję, m.in. ze względu na stylizowany charakter dźwięku, jego bardzo krótki czas trwania oraz wyrównany poziom głośności.

 

Jednocześnie Skarżona wskazała, że mimo przekonania o prawidłowości spotu, po otrzymaniu zastrzeżeń w grudniu 2025 r. zdecydowała się prewencyjnie usunąć dźwięk klaksonu i wprowadzić zmodyfikowaną wersję reklamy. Działanie to miało na celu zachowanie najwyższych standardów odpowiedzialności społecznej.

 

Na zakończenie Odwołująca podniosła, że stosowanie podobnych efektów dźwiękowych jest powszechną praktyką w reklamach motoryzacyjnych i nie odbiega od przyjętych standardów rynkowych.

Na poparcie powyższych ustaleń Odwołująca wniosła o analizę zapisu ścieżki dźwiękowej (profesjonalny zapis graficzny ze studia nagrań). Wykres wskazywał, że efekty klaksonu nie są głośniejsze niż głos lektora i muzyka i nie mogą przez to powodować zmienionej reakcji przeciętnego odbiorcy reklamy.

 

W związku z tym Odwołująca wniosła o zmianę Uchwały, uznając brak podstaw do stwierdzenia naruszenia Kodeksu Etyki Reklamy.

Na posiedzeniu w dniu 8 kwietnia 2026 roku obecna przedstawicielka Odwołującej poparła przedstawione stanowisko.

 

Zespół Odwoławczy zważył, co następuje.

 

Zgodnie z pkt 58 Regulaminu Rozpatrywania Skarg: Strony mogą odwoływać się od uchwały Zespołu Orzekającego w terminie 10 dni od doręczenia uchwały. Podstawę odwołania mogą stanowić wyłącznie nowe fakty i dowody nieznane Zespołowi Orzekającemu w dacie podjęcia uchwały, od której strona wnosi odwołanie.

 

W ocenie Zespołu Odwoławczego przedstawione przez Odwołującą argumenty nie stanowią nowych faktów lub dowodów w rozumieniu pkt 58 Regulaminu Rozpatrywania Skarg. W przekonaniu Zespołu Odwoławczego argumentacja Odwołującej zawarta w Odwołaniu stanowi wyłącznie polemikę z oceną Zespołu Orzekającego wyrażoną w Uchwale. Odwołująca nie przedstawiła nowych, relewantnych okoliczności faktycznych ani dowodów, które mogłyby podważyć zasadność wcześniejszego rozstrzygnięcia, ograniczając się w istocie do odmiennej interpretacji tych samych elementów stanu faktycznego.

 

W szczególności należy wskazać, iż powoływane w Odwołaniu dane dotyczące natężenia dźwięku w spocie reklamowym nie mogą zostać uznane za nowy fakt ani dowód. Ta okoliczność była już znana ZO na etapie rozpoznawania sprawy (mogła zostać wywiedziona z odsłuchu reklamy) i została uwzględniona przy wydawaniu Uchwały, co wynika z jej treści. Dodatkowo należy podkreślić, że nie głośność dźwięku klaksonu, a jego ostrzegawczy charakter per se stanowił główny przedmiot wątpliwości ZO. Tym samym dane przekazane przez Skarżoną nie spełniają przesłanki novum, która warunkuje dopuszczalność merytorycznego rozpoznania Odwołania.

 

Mając to na uwadze, Zespół Odwoławczy na podstawie art. 64 lit. a Regulaminu Rozpatrywania Skarg orzekł jak w sentencji niniejszej uchwały.

 

 

Zdania odrębne

 

Brak.