Uchwała Nr ZO/056/26u z dnia 8 kwietnia 2026 roku Zespołu Orzekającego w sprawie o sygn.: KER/013/26

Zespół Orzekający Komisji Etyki Reklamy, działającej przy Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy, w składzie:

 

• Piotr Chęcielewski – przewodniczący
• Sławomir Skowerski – członek
• Paulina Zyśk-Lisica – członkini

na posiedzeniu w dniu 8 kwietnia 2026 roku, po rozpatrzeniu skargi o sygnaturze akt KER/013/26 złożonej na podstawie pkt 12 Regulaminu Rozpatrywania Skarg przez konsumenta (dane w aktach sprawy) przeciwko UniCredit S.A. Spółka Akcyjna Oddział w Polsce z siedzibą w Warszawie w sprawie aplikacji mobilnej UniCredit,

postanawia

 

skargę oddalić.

 

Uzasadnienie

 

W skardze skierowanej do Komisji Etyki Reklamy (dalej także: „KER”) konsument (dalej także: „Skarżący”) wskazał, że UniCredit S.A. Spółka Akcyjna Oddział w Polsce z siedzibą w Warszawie (dalej także: „Skarżona”) stosowała przekaz niezgodny z zasadami etyki.

 

Zgodnie ze skargą:

 

reklama aplikacji i banku

 

Szanowni Państwo,

Reklama emitowana na zlecenie banku UniCredit (np. o godz. 17.15 na antenie TVN24) wprowadza w błąd, sugerując, że ich aplikacja jako pierwsza daje dostęp do produktów, które nie są oferowane w innych bankach. Takie aplikację są dzisiaj powszechne na rynku (np. Revolut, ING, Millenium).

Pozdrawiam

 

Na podstawie treści skargi przekaz został zakwalifikowany jako potencjalnie naruszający normy Kodeksu Etyki Reklamy wywiedzione w szczególności z postanowienia art. 10 ust. 1 lit. a Kodeksu Etyki Reklamy.

 

 

Art. 10

1. Ponadto reklamy nie mogą wprowadzać w błąd jej odbiorców, w szczególności w odniesieniu do:
2. a) istotnych cech, w tym właściwości, składu, metody, daty produkcji, przydatności, ilości, pochodzenia (w tym geograficznego) reklamowanego produktu;

[…]

 

Skarżona, w odpowiedzi na zawiadomienie Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy, przedstawiła stanowisko w sprawie w korespondencji z dnia 23 marca 2026 roku i wyraziła wolę uczestnictwa w postępowaniu przed KER.

 

Skarżona wyjaśniła, że spot reklamowy nie sugeruje, że Skarżona oferuje produkty finansowe nieznane rynkowi. Lektor wyraźnie zaznacza „Do tej pory, żeby jak najlepiej ogarniać finanse, używałeś różnych banków i aplikacji”. Skarżona podkreśliła, że poszczególne usługi są obecne na rynku. Hasłem kampanii jest ułatwienie życia konsumentowi poprzez agregacje różnych rozwiązań znanych z banków, fintechów w jednej aplikacji. Przekaz nie sugeruje tworzenia nieistniejących wcześniej produktów.

 

Skarżona zaznaczyła, że wchodząc na polski rynek wprowadza model, który łączy szybkość i atrakcyjność fintechu z siłą i zaufaniem banku uniwersalnego. W odpowiedzi na zarzut Skarżącego powołującego się na rozwiązania takie jak Revolut, ING czy Bank Millenium, Skarżona podkreśliła, że jej aplikacja łączy usługi, bez potrzeby przełączania pomiędzy różnymi aplikacjami.

 

Dodatkowo Skarżona zaznaczyła, że fintechy nie budują rozwiązań dla klientów takich segmentów jak private banking czy bankowość korporacyjna i inwestycyjna. Ponadto Revolut nie posiada oddziału w Polsce, jest bankiem litewskim. Przekaz Skarżonej (np. hasła „bankujesz, walutujesz, inwestujesz w jednej aplikacji”) komunikuje unikalne na polskim rynku podejście, tj. pełnoskalowy bank uniwersalny, który w swojej natywnej aplikacji udostępnia funkcjonalności i rozwiązania – choćby inwestycyjne – dostarczane dotąd w podobnym modelu przez zwinne fintechy.

 

Skarżona zaznaczyła, że jest pierwszym bankiem w pełni opartym na technologii chmurowej. W ramach jednej aplikacji bankowej  „all in one” dostarczane są rozwiązania, które dotychczas nie były dostępne na rynku w podobnym modelu. Skarżona wskazała, że jako pierwszy bank w Polsce rozwija równoległe rozwiązania finansowe Banking as a Service, co pozwala oferować unikalną elastyczność technologiczną oraz szybkość wdrożeń nowych produktów zarówno klientom bezpośrednim banku, jak i odbiorom usług finansowych partnerów embedded finance.

 

Skarżona podkreśliła, że jednym z kluczowych argumentów potwierdzających tezę ,,inności” jest udostępnianie w aplikacji bankowej usługi aktywnego zarządzania Portfelami Inwestycyjnymi. Do tej pory tego typu rozwiązanie było wyłącznie dostępne w segmencie private banking. Skarżona wskazała, że jako pierwsza umożliwiła dostęp do profesjonalnie zarządzanych strategii inwestycyjnych już od kwoty 100 EUR/USD/PLN. Jest to realna bariera wejścia, której zniesienie w ramach standardowej aplikacji bankowej stanowi precedens rynkowy.

 

Skarżona oferuje platformę inwestycyjną w modelu ,,self-investing” obejmującą ponad 3000 instrumentów z 15 rynków, dostępną w pięciu walutach – PLN, EUR, USD, GBP, CHF, bez konieczności wychodzenia z aplikacji, stawiając na transparentne opłaty, jedne z najniższych na rynku.

 

W ramach swojej oferty Skarżona proponuje wymianę w czasie rzeczywistym po kursach międzybankowych dla walut europejskich, co dotąd było wyłącznie domeną aplikacji takich jak Revolut. Skarżona oferuje również w pełni digitalowy proces kredytowy w aplikacji dla nowych klientów, bez potrzeby wcześniejszego otwierania konta.

 

Model jest transparentny, a także łączy cyfrową wygodę z dostępem do fizycznych placówek dedykowanych doradców dla wymagających klientów i firm. Oferowane jest konto za zero bez warunków, czyli bez dodatkowych wymogów aktywności oraz rachunek oszczędnościowy na atrakcyjny procent bez limitów kwotowych. Skarżona podkreśliła, iż jest to realny wyłom w rynkowym standardzie ofert warunkowych opartych na skomplikowanych promocjach i limitach czasowych bądź kwotowych.

 

Skarżona zaznaczyła, że przedmiotowa reklama posługuje się m.in. animowaną warstwą wizualną i jest klasycznym manifestem wizerunkowym. Używa hiperboli typowej dla języka reklamy, zwrotami powszechnie stosowanymi na rynku – również przez podmioty wymienione przez Skarżącego. Przeciętny odbiorca traktuje je jako przenośnię reklamową (tzw. puffery), a nie jako obiektywne, mierzalne i wyłączne cechy rynkowe.

 

Biorąc pod uwagę powyższe, Skarżona wskazała, że komunikat w żaden sposób nie narusza powszechnie przyjętych zasad etyki oraz dobrych praktyk rynkowych, a w szczególności art. 10 ust. 1 lit. a Kodeksu Etyki Reklamy. Reklama nie wprowadza w błąd co do właściwości usług, a jedynie w atrakcyjnej formie promuje nową aplikację i jej kompleksowość oraz fintechową atrakcyjność. 

 

Skarżona przekazała listę wywiadów mediowych z cytatami dotyczącymi nowego, unikalnego modelu w bankowości.

 

Obecna na posiedzeniu w dniu 8 kwietnia 2026 roku przedstawicielka Skarżonej, poparła przedstawione stanowisko.

 

Zespół Orzekający ustalił, co następuje.

 

Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie (nagranie) wynika, że przekaz miał formę reklamy telewizyjnej. Miejsce, data i godzina emisji wskazane przez Skarżącego to kanał TVN24, dnia 24 stycznia 2026 roku o godzinie 17:15.

 

Przekaz reklamowy rozpoczyna się sceną przedstawiającą parę spacerującą po parku. W pewnym momencie kobieta pokazuje mężczyźnie aplikację, a rzeczywistość stopniowo przekształca się w świat animowany. Towarzyszy temu narracja kobiety – Do tej pory żeby jak najlepiej ogarniać finanse używałeś różnych banków i aplikacji. Już nie musisz. Od teraz możesz mieć w jednym miejscu oszczędności bez limitu, dostęp do światowych inwestycji, kursy walut, super szybkie kredyty. Jedno miejsce, jeden bank. Nowy świat finansów jest jeden. Wyobrażasz to sobie? To już nie musisz. Przekaz kończy się komunikatem lektora zachęcającym do pobrania aplikacji UniCredit oraz hasłem: Wreszcie inny bank.  

 

Zespół Orzekający zważył, co następuje.

 

Zespół Orzekający (dalej także: „ZO”) postanowił oddalić skargę z uwagi na brak naruszenia Kodeksu Etyki Reklamy.

 

Należy mieć na uwadze, iż ocena reklamy winna być dokonywana z perspektywy odbiorcy reklamy, jakim jest przeciętny konsument. Przeciętnym konsumentem jest konsument, który jest dostatecznie dobrze poinformowany, uważny i ostrożny; oceny dokonuje się z uwzględnieniem czynników społecznych, kulturowych, językowych i przynależności danego konsumenta do szczególnej grupy konsumentów, przez którą rozumie się dającą się jednoznacznie zidentyfikować grupę konsumentów, szczególnie podatną na oddziaływanie reklamy lub na produkt, którego reklama dotyczy, ze względu na szczególne cechy, takie jak wiek, niepełnosprawność fizyczna lub umysłowa (art. 3 lit. h Kodeksu Etyki Reklamy).

 

ZO uznał, że przeciętny konsument odbiera analizowany przekaz jako reklamę o charakterze ogólnym (wizerunkowym), posługującą się typowymi dla komunikacji marketingowej środkami wyrazu, w tym uproszczeniem i hiperbolą.

 

W ocenie ZO przekaz reklamowy nie zawiera twierdzeń, które można byłoby interpretować jako deklarację wyłączności w oferowaniu poszczególnych usług finansowych. Przeciwnie, w warstwie werbalnej reklamy wprost wskazano, że dotychczas konsumenci korzystali z „różnych banków i aplikacji”, co jednoznacznie potwierdza istnienie analogicznych funkcjonalności na rynku. Istotne znaczenie ma również użyte w haśle reklamowym sformułowanie „wreszcie inny bank”. Zwrot ten, oceniany w kontekście całego przekazu, nie jest tożsamy ze stwierdzeniem typu „po raz pierwszy” i nie stanowi deklaracji nowości na rynku. Ma on charakter wartościujący i wizerunkowy, wskazujący na odmienność oferty, a nie jej absolutną innowacyjność.

 

Reklama eksponuje przede wszystkim ideę integracji różnych usług finansowych w ramach jednej aplikacji („wszystko w jednym miejscu”), co stanowi istotę komunikatu. Przekaz ten nie wprowadza w błąd co do właściwości oferowanych usług, lecz akcentuje sposób ich prezentacji i dostępności, tj. możliwość korzystania z wielu funkcjonalności w ramach jednego narzędzia. Zespół Orzekający podzielił argumentację Skarżonej, iż przekaz nie sugeruje istnienia produktów nieznanych rynkowi, lecz odnosi się do ich atrakcyjności i agregacji oraz uproszczonego modelu dostępu (na jedno „kliknięcie”). W istocie oferowana aplikacja łączy funkcjonalność tradycyjnej bankowości ze specyfiką zaawansowanego fintechu i w tym zakresie jest „inna” o dostępnych aktualnie na rynku.

 

W tym kontekście brak jest podstaw do uznania, że reklama wprowadza w błąd w rozumieniu art. 10 ust. 1 lit. a Kodeksu Etyki Reklamy.

 

Mając na względzie powyższe, Zespół Orzekający na podstawie art. 49 lit. b Regulaminu Rozpatrywania Skarg postanowił skargę oddalić.

 

Zdania odrębne

 

Brak.

 

Zgodnie z pkt 58 Regulaminu Rozpatrywania Skarg Strony mogą odwoływać się od Uchwały Zespołu Orzekającego w terminie dziesięciu dni od doręczenia Uchwały. Podstawę odwołania mogą stanowić wyłącznie nowe fakty i dowody nieznane Zespołowi Orzekającemu w dacie podjęcia Uchwały, od której Strona wnosi odwołanie.