Uchwała Nr ZO/057/25o z dnia 20 sierpnia 2025 roku Zespołu Orzekającego w sprawie o sygn.: KER/045/25

Pobierz uchwałę (pdf)

Zespół Orzekający Komisji Etyki Reklamy działającej przy Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy w składzie:

 

  • Kamil Bolek – przewodniczący
  • Beata Dziwulska – członkini
  • Paulina Zyśk – Lisica – członkini

na posiedzeniu w dniu 20 sierpnia 2025 roku, po rozpatrzeniu skargi o sygnaturze akt KER/045/25 złożonej na podstawie pkt. 12 Regulaminu Rozpatrywania Skarg przez konsumenta (dane w aktach sprawy) przeciwko Joannie Poczta prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Garden Time Joanna Poczta z siedzibą w Przeźmierowie, w sprawie dotyczącej reklamy audio outletu mebli ogrodowych przy ul. Skórzewskiej 37 w Wysogotowie, dokonał oceny skarżonego przekazu reklamowego.

OPINIA – OCENA PRZEKAZU REKLAMOWEGO

Działając w interesie publicznym i w zakresie doświadczeń wyniesionych ze współpracy z organizacjami konsumenckimi, Urzędem Ochrony Konkurencji i Konsumentów, a także organizacjami promującymi standardy rynku reklamy w innych krajach, jak i na poziomie międzynarodowym (w tym The European Advertising Standards Alliance EASA) oraz mając na celu ochronę interesów konsumentów, Komisja Etyki Reklamy dokonała analizy przedstawionego przekazu reklamowego pod kątem zgodności z powszechnie przyjętymi zasadami etyki oraz dobrymi praktykami rynkowymi. 

 

W skardze skierowanej do Komisji Etyki Reklamy (dalej także: „KER”) konsument (dalej także: „Skarżący”) wskazał, że Joanna Poczta prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą Garden Time Joanna Poczta z siedzibą w Przeźmierowie (dalej także: „Skarżona”) stosuje reklamę z wykorzystaniem wulgarnego języka.

 

Zgodnie ze skargą:

 

Reklama zawiera dialog pary aktorów, na zmianę wypowiadających kilkukrotnie frazy „ja pergolę, tej” oraz „o ja cię pergolę”, co ze względu na specyficzną intonację, kontekst zdań oraz zbieżność brzmieniową ma budzić wyraźne skojarzenia z wulgaryzmem „o ja pier…lę” i generalnie tak też brzmi.

Załączam link do treści reklamy emitowanej na platformie tiktok (do której dostęp jest limitowany, więc nie podlega zgłoszeniu) – ale dokładnie ten sam materiał można usłyszeć w stacji radiowej w godzinach, w których reklamę słyszą dzieci.

 

Reklama zawierająca nawiązania do wulgaryzmów emitowana jest w powszechnie dostępnej sieci radiowej, w godzinach, w których mogą ją słyszeć dzieci np. odwożone do szkół.

Wulgaryzmy w reklamach nadużywają zaufania odbiorcy, są nadużyciem odpowiedzialności społecznej, a emitowane w sposób, w który mogą usłyszeć je dzieci, mogą zagrażać fizycznemu, psychicznemu lub moralnemu rozwojowi oraz normalizują wulgaryzację języka.  

 

Przekaz został zakwalifikowany jako potencjalnie naruszający zasady etyki reklamy w zakresie wskazanym w art. 2 ust. 1, art. 8, art. 25 w związku z art. 32 Kodeksu Etyki Reklamy oraz art. 4 i art. 5 Karty Ochrony Dzieci w Reklamie Kodeksu Etyki Reklamy.

 

Art. 2

  1. Działania objęte postanowieniami Kodeksu będą wykonywane z należytą starannością, zgodnie z

dobrymi obyczajami, prowadzone w poczuciu odpowiedzialności społecznej oraz zgodnie z zasadami uczciwej konkurencji.

 

Art. 8

Reklama nie może nadużywać zaufania odbiorcy, ani też wykorzystywać jego braku doświadczenia lub

wiedzy.

 

Art. 25

Reklamy skierowane do dzieci lub młodzieży muszą uwzględniać stopień ich rozwoju oraz nie mogą

zagrażać ich fizycznemu i psychicznemu dobrostanowi lub dalszemu moralnemu rozwojowi.

 

Art. 32

Przepisy zawarte w art. 22-31 stosuje się odpowiednio również do reklam, które nie są bezpośrednio skierowane do dzieci, jednak dzieci są ich odbiorcami ze względu na formę oraz miejsce i sposób prezentowania reklam. Dotyczy to w szczególności reklam emitowanych w telewizji w sąsiedztwie audycji dla dzieci, reklam wyświetlanych w kinach przed seansami filmów dla dzieci oraz reklamy zewnętrznej.

 

Art. 4 Karty Ochrony Dzieci w Reklamie

Sygnatariusze Karty deklarują dołożenie najwyższej staranności, aby w przekazach reklamowych adresowanych do dzieci oraz w przekazach reklamowych, które nie są bezpośrednio skierowane do nich, jednak ze względu na formę, miejsce i sposób ich prezentowania dzieci są ich odbiorcami, nie pojawiały się treści mogące wpływać negatywnie na ich rozwój.

 

Art. 5 Karty Ochrony Dzieci w Reklamie

Sygnatariusze Karty […]

Deklarują, że reklamy, których odbiorcami ze względu na treść, formę, kanał komunikacji i sposób ich prezentowania, są dzieci nie będą zawierać w szczególności:

[…]

  1. promowania negatywnych wzorców zachowań powszechnie nieakceptowalnych

[…]

Skarżona nie przedstawiła stanowiska w sprawie.

 

W obliczu nieustosunkowania się Skarżonej do treści skargi oraz braku wzięcia udziału w posiedzeniu Zespół Orzekający podjął uchwałę w formie opinii oceniającej skarżony przekaz na podstawie ogólnie przyjętych norm etycznych na podstawie art. 34 Regulaminu Rozpatrywania Skarg.

 

Z przekazanego przez Skarżącego materiału dowodowego wynika, że skarżona reklama miała formę reklamy radiowej, emitowanej w stacji Rock Radio. Data i czas emisji wskazany przez Skarżącego to dzień 23 kwietnia 2025 roku, ok. godziny 7:45.

 

Przekaz jest dialogiem pary aktorów.

Kobieta: Ja pergolę tej.

Mężczyzna: Kochanie co się stało?

K: Patrz, pergole. Za 4200 zł.

M: O ja pergolę. Takie tanie pergole to chyba tylko w outlecie mebli ogrodowych przy ulicy Skórzewskiej 37 w Wysogotowie.

K: Pergole ze stali galbanizowanej malowanej proszkowo z zadaszeniem lamelowym, a mają też szeroki wybór mebli ogrodowych.

M: No co ty? To umeblujmy cały taras. Z outletem mebli ogrodowych przy ulicy Skórzewskiej 37 w Wysogotowie to sama przyjemność.

K: Ja pergole tej.

 

Zespół Orzekający uznał, iż skarżony przekaz nie narusza ogólnie przyjętych norm etycznych.

 

Przekaz reklamowy, emitowany w formie spotu, oparty jest na dialogu aktorów posługujących się grą słowną wokół wyrażenia „pergolę”. Konstrukcja wypowiedzi, intonacja oraz powtarzalność fraz tworzą efekt humorystyczny, mieszczący się w ramach swobody kreacji reklamowej.

 

ZO zauważa, że w treści reklamy nie pojawia się żadne słowo powszechnie uznawane za wulgarne. Zastosowana gra językowa może w odbiorze części słuchaczy przywodzić na myśl skojarzenia fonetyczne z wyrazami potocznymi czy niecenzuralnymi, jednak sama reklama nie posługuje się takim językiem. Skarżony przekaz nie zawiera bezpośrednich odniesień do wulgaryzmów ani nie zawiera treści obscenicznych.

 

Zdaniem ZO w treści reklamy nie występują sformułowania o charakterze obraźliwym, wulgarnym ani mogące wywołać u dzieci negatywne wzorce zachowań. Sama gra słów „pergolę” nie stanowi treści nieakceptowalnej, a odbiór ewentualnego podobieństwa do wulgaryzmu wymaga znajomości kontekstu językowego charakterystycznego raczej dla osób dorosłych. W konsekwencji nie można uznać, aby dzieci, jako potencjalni odbiorcy spotu, były narażone na demoralizację, zagrożenie ich rozwoju psychicznego czy normalizację wulgaryzacji języka.

 

Przekaz tym samym nie przekracza granic dopuszczalnej kreacji, nie epatuje treściami wulgarnymi, nie nadużywa zaufania odbiorców, a jego charakter nie godzi w powszechne zasady etyki reklamy.

W związku z powyższym, mając na uwadze treść skargi, Zespół Orzekający ocenił przedmiotową reklamę jak w osnowie niniejszej Uchwały. 

 

W razie jakichkolwiek dodatkowych pytań prosimy o kierowanie ich do Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy w sposób wskazany na naszej stronie internetowej www.radareklamy.pl. Postaramy się udzielić wszelkich możliwych informacji oraz porad mogących zagwarantować najwyższe standardy etyczne oraz przestrzeganie dobrych praktyk rynkowych na rynku reklamowym w Polsce. 

 

Zdania odrębne

Brak.

Zgodnie z pkt. 58 w zw. z art. 34 Regulaminu Rozpatrywania Skarg Skarżący może odwoływać się od Uchwały Zespołu Orzekającego w terminie dziesięciu dni od doręczenia Uchwały. Podstawę odwołania mogą stanowić wyłącznie nowe fakty i dowody nieznane Zespołowi Orzekającemu w dacie podjęcia Uchwały, od której Strona wnosi odwołanie.