Uchwała Nr ZO/067/25u z dnia 17 września 2025 roku Zespołu Orzekającego w sprawie o sygn.: KER/135/25

Zespół Orzekający Komisji Etyki Reklamy działającej przy Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy w składzie:

 

• Justyna Dobraniecka – członkini
• Marta Macke – członkini
• Agnieszka Przewoźnik – przewodnicząca

na posiedzeniu w dniu 17 września 2025 roku, po rozpatrzeniu skargi o sygnaturze akt KER/135/25 złożonej na podstawie pkt 12 Regulaminu Rozpatrywania Skarg przez konsumenta (dane w aktach sprawy) przeciwko Biuro Podróży Interglobus Tour sp. j. Tomasz Błoch z siedzibą w Goleniowie w sprawie przekazu dotyczącego usług Smart Taxi,

postanawia

 

skargę oddalić.

 

Uzasadnienie

 

W skardze skierowanej do Komisji Etyki Reklamy (dalej także: „KER”) konsument (dalej także: „Skarżący”) wskazał, że Biuro Podróży Interglobus Tour sp. j. Tomasz Błoch z siedzibą w Goleniowie (dalej także: „Skarżona”) stosowała przekaz wprowadzający w błąd.

 

Zgodnie ze skargą:

 

Dla grupy od 4 do 7 osób – od 49 zł/os., a dla grupy do 3 osób – od 96 zł/os. Co ważne dla pasażerów – ceny transferów do Poznania zostały od 18 czerwca znacznie obniżone.

 

Reklama wprowadza w błąd ponieważ nie ma szans osiągnąć takiej lub zbliżonej ceny. Reklama fałszywą ceną namawia do pobrania aplikacji lub wejścia na stronę.

 

Przekaz został zakwalifikowany jako potencjalnie naruszający zasady etyki reklamy w zakresie wskazanym w art. 10 ust. 1 lit. b Kodeksu Etyki Reklamy.

 

Art. 10

1. Ponadto reklamy nie mogą wprowadzać w błąd jej odbiorców, w szczególności w odniesieniu do:

[…]

1. b) wartości produktu i jego rzeczywistej ceny oraz warunków płatności, w szczególności takich jak

sprzedaż ratalna, leasing, sprzedaż na kredyt, sprzedaż okazyjna;

[…]

 

Skarżona w odpowiedzi na zawiadomienie Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy potwierdziła wolę uczestnictwa w postępowaniu przed KER w korespondencji z dnia 11 września 2025 r.

 

Obecny na posiedzeniu w dniu 17 września 2025 r. przedstawiciel Skarżonej przedstawił stanowisko w sprawie.

 

Skarżona wyjaśniła, że w przedmiotowym przekazie reklamowym prezentowana była stała, całkowita cena za przejazd, która w praktyce dzielona jest pomiędzy wszystkich uczestników danego przejazdu. Oznacza to, że jednostkowy koszt usługi dla pojedynczego pasażera zależy od liczby osób korzystających z przejazdu i może się różnić w zależności od tej liczby. W reklamie wskazano najniższą możliwą do osiągnięcia cenę za osobę, tj. cenę, która obowiązywałaby przy maksymalnym obłożeniu pojazdu, zgodnie z jego pojemnością. Wskazuje na to użycie słowa „od”.

 

Skarżona, mimo że w jej ocenie treść reklamy nie naruszyła postanowień Kodeksu Etyki Reklamy, zadeklarowała dokonanie zmian w treści przekazu w ten sposób, że przekaz miałby brzmienie: „Dla grupy 7 osób – 49 zł/os., a dla grupy 3 osób – 96 zł/os.”. Zmiany te mają na celu zwiększenie przejrzystości komunikatu i ułatwienie odbiorcom jego zrozumienia, w szczególności poprzez jednoznaczne przedstawienie ceny jednostkowej przy określonej liczbie pasażerów.

 

Mając to na względzie, Skarżona wniosła o oddalenie skargi.

 

Zespół Orzekający ustalił, co następuje.

 

Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie (zrzut ekranu) wynika, że przekaz miał formę reklamy internetowej. Data emisji wskazana przez Skarżącego to dzień 22 czerwca 2025 roku.

 

Zrzut ekranu zawierał fragment tekstu ze strony internetowej https://wszczecinie.pl/czy-lotnisko-moze-byc-przyjazne-pasazerom/51597 (artykuł sponsorowany): Korzystając z promocji i podróżując w grupie kilku osób, koszt przejazdu jest porównywalny do przejazdu łączonego pociąg + autokar lub taksówka. Dla grupy od 4 do 7 osób – od 49 zł/os., a dla grupy do 3 osób – od 96 zł/os. Co ważne dla pasażerów – ceny transferów do Poznania zostały od 18 czerwca znacznie obniżone, zrównały się obecnie z cenami dojazdów na Berlińskie lotnisko BER.

 

Zespół Orzekający zważył, co następuje.

 

W ocenie Zespołu Orzekającego (dalej także: „ZO”) skarżony przekaz nie narusza zasada etyki wyrażonych w Kodeksie Etyki Reklamy.

 

Należy mieć na uwadze, iż ocena reklamy zasadniczo winna być dokonywana z perspektywy odbiorcy reklamy, jakim jest przeciętny konsument. Przeciętnym konsumentem jest konsument, który jest dostatecznie dobrze poinformowany, uważny i ostrożny; oceny dokonuje się z uwzględnieniem czynników społecznych, kulturowych, językowych i przynależności danego konsumenta do szczególnej grupy konsumentów, przez którą rozumie się dającą się jednoznacznie zidentyfikować grupę konsumentów, szczególnie podatną na oddziaływanie reklamy lub na produkt, którego reklama dotyczy, ze względu na szczególne cechy, takie jak wiek, niepełnosprawność fizyczna lub umysłowa (art. 3 lit. h Kodeksu Etyki Reklamy).

 

W ocenie Zespołu Orzekającego reklama zawierała informację o cenach transferów w kontekście podróży grupowych, z wyraźnym podziałem na grupy liczące od 4 do 7 osób oraz do 3 osób. Cena wskazana w reklamie jako „od 49 zł/os.” i „od 96 zł/os.” była prezentowana jako minimalna możliwa do osiągnięcia w ramach wspólnego przejazdu, pod warunkiem maksymalnego wskazanego obłożenia pojazdu.

 

Taka forma kalkulacji ceny jednostkowej nie została uznana przez ZO za wprowadzającą w błąd. Informacja nie odnosiła się bowiem do ceny gwarantowanej niezależnie od liczby pasażerów, lecz jasno wiązała wysokość ceny z liczebnością grupy. Przekaz miał charakter promocyjny i zawierał sformułowanie „od”, co w ocenie Zespołu Orzekającego wskazuje na minimalną możliwą kwotę, a nie cenę obowiązującą w każdym przypadku. Do takiej konstrukcji przekazów marketingowych przyzwyczajony jest przeciętny konsument, będący odbiorcą reklamy.

 

Reklama nie zawierała elementów mogących sugerować gwarantowaną, uniwersalną stawkę dla każdej osoby niezależnie od warunków. Skarżona w toku postępowania wskazała, że cena z osobę wynika z podziału całkowitego kosztu przejazdu pomiędzy maksymalną liczbę pasażerów, co jest zgodne z rzeczywistym modelem działania usługi.

 

Jednocześnie, Skarżona zadeklarowała doprecyzowanie przyszłych przekazów reklamowych w celu jeszcze lepszego zrozumienia komunikatu przez odbiorców, co Zespół Orzekający docenia i uznaje za przejaw dobrej praktyki reklamowej.

 

Należy stwierdzić, że stosowany przez Skarżoną przekaz nie wprowadzał odbiorcy w błąd w zakresie rzeczywistej ceny usługi. W związku z powyższym Zespół Orzekający nie dopatrzył się naruszenia art. 10 ust. 1 lit. b Kodeksu Etyki Reklamy.

 

Mając na względzie powyższe, Zespół Orzekający na podstawie art. 49 lit. b Regulaminu Rozpatrywania Skarg postanowił skargę oddalić.

 

Zdania odrębne

Brak.

 

Zgodnie z pkt 58 Regulaminu Rozpatrywania Skarg Strony mogą odwoływać się od Uchwały Zespołu Orzekającego w terminie dziesięciu dni od doręczenia Uchwały. Podstawę odwołania mogą stanowić wyłącznie nowe fakty i dowody nieznane Zespołowi Orzekającemu w dacie podjęcia Uchwały, od której Strona wnosi odwołanie.