Uchwała Nr ZO/080/26o z dnia 27 maja 2026 roku Zespołu Orzekającego w sprawie o sygn.: KER/035/26
Zespół Orzekający Komisji Etyki Reklamy, działającej przy Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy, w składzie:
- Małgorzata Augustyniak – przewodnicząca
- Zuzanna Warowna-Toruńska – członkini
- Marek Zaborowski – członek
na posiedzeniu w dniu 27 maja 2026 roku, po rozpatrzeniu skargi o sygnaturze akt KER/035/26 złożonej na podstawie pkt 12 Regulaminu Rozpatrywania Skarg przez konsumenta (dane w aktach sprawy) przeciwko Empik S.A. z siedzibą w Warszawie w sprawie dotyczącej reklamy planerów motywacyjnych, dokonał oceny skarżonego przekazu reklamowego.
OPINIA – OCENA PRZEKAZU REKLAMOWEGO
Działając w interesie publicznym i w zakresie doświadczeń wyniesionych ze współpracy z organizacjami konsumenckimi, Urzędem Ochrony Konkurencji i Konsumentów, a także organizacjami promującymi standardy rynku reklamy w innych krajach, jak i na poziomie międzynarodowym (w tym The European Advertising Standards Alliance EASA) oraz mając na celu ochronę interesów konsumentów, Komisja Etyki Reklamy dokonała analizy przedstawionego przekazu reklamowego pod kątem zgodności z powszechnie przyjętymi zasadami etyki oraz dobrymi praktykami rynkowymi.
W skardze skierowanej do Komisji Etyki Reklamy (dalej także: „KER”) konsument (dalej także: „Skarżący”) wskazał, że Empik S.A. z siedzibą w Warszawie (dalej także: „Skarżona”) stosuje reklamę niezgodną z zasadami etyki.
Zgodnie ze skargą:
Odnośnik do strony internetowej sklepu Empik
O ile zrozumiałe jest, że taki przedmiot można wyszukać w sklepie stacjonarnym/internetowym, o tyle wystawianie tego typu asortymentu do szerokiej publiki jako „zwyczajna reklama jednego z wielu dostępnych produktów” nie powinna w ogóle mieć możliwości wyświetlenia z przyczyn obyczajności. To zupełnie jakby osoba roznosząca ulotki wrzucała mi do skrzynki na listy kartkę z zapisanymi wszelkimi odrażającymi epitetami. Na tej samej zasadzie, gdzie np. na billboardach nie można używać wulgaryzmów, haseł dyskryminujących, gorszących, nawiązujących lub nawołujących do szeroko pojętej przemocy, szydzenia na tle etnicznym/religijnym itd., produkty tego typu nie powinny podlegać w ogóle możliwości ich promocji, za wyjątkiem kiedy konsument z własnej inicjatywy poszukuje tego typu produktów aktywnie i celowo wpisując słowa kluczowe w Internecie/na stronie sklepu. Przeglądając serwis Youtube, nie spodziewałem się, że zostanę uderzony słowami typu „CH*J”,, „KU**A” i podobnego skrajnie ordynarnego słownictwa przyjętego powszechnie za obelżywe, drogą zwyczajnego sposobu kolportażu. Jakkolwiek zrozumiałym jest, że filtrowanie rzeczy w Internecie jest z reguły bardzo trudne, nie jest niemożliwe, z takiego samego powodu dla którego np. nie wyraża się zgody choćby na promocję napojów wysokoprocentowych. Tego typu w zamyśle humorystyczne planery powinny zostać przefiltrowane przez sam serwis Empik, biorąc pod uwagę, że wulgaryzacja i promowanie przekleństw prowadzi do degradacji kultury społecznej i normalizuje zachowania szeroko pojęte jako nieobyczajne i szkodliwe.
Dz.U.2025.734 t.j.Art. 141. [Nieobyczajne ogłoszenie, napis, rysunek]
Kto w miejscu publicznym umieszcza nieprzyzwoite ogłoszenie, napis lub rysunek albo używa słów nieprzyzwoitych, podlega karze ograniczenia wolności, grzywny do 1500 złotych albo karze nagany.
Na podstawie treści skargi przekaz został zakwalifikowany jako potencjalnie naruszający normy Kodeksu Etyki Reklamy wywiedzione w szczególności z postanowienia art. 2 ust. 1 Kodeksu Etyki Reklamy.
Art. 2
- Działania objęte postanowieniami Kodeksu będą wykonywane z należytą starannością, zgodnie z dobrymi obyczajami, prowadzone w poczuciu odpowiedzialności społecznej oraz zgodnie z zasadami uczciwej konkurencji.
(…)
Skarżona nie przedstawiła stanowiska w sprawie.
W obliczu nieustosunkowania się Skarżonej do treści skargi oraz braku wzięcia udziału w posiedzeniu Zespół Orzekający podjął uchwałę w formie opinii oceniającej skarżony przekaz na podstawie ogólnie przyjętych norm etycznych na podstawie art. 34 Regulaminu Rozpatrywania Skarg.
Zespół Orzekający uznał, że skarżony przekaz narusza ogólnie przyjęte normy etyczne.
Z materiału przekazanego przez Skarżącego wynika, że czas emisji reklamy to dzień 24 luty 2026 r. o godzinie 00:56. Przekaz miał formę baneru reklamowego Skarżonej wyświetlanego na platformie YouTube. Przekaz promował planery motywacyjne z hasłami takimi jak: „Jebać to”, „Wdech kurwa wydech”, ,,Nie zesraj się”.
Zespół Orzekający (dalej także: „ZO”) uznał, że reklama zawierała treści o charakterze wulgarnym. Publiczna emisja treści zawierających wulgaryzmy w formie nieocenzurowanej, w przestrzeni dostępnej dla nieokreślonego kręgu odbiorców, w tym osób niepełnoletnich, nie spełnia tych standardów etycznej reklamy.
ZO podkreślił, że choć same produkty mogą znajdować się w ofercie sprzedaży reklamodawcy, to ich aktywna promocja w formie reklamy masowej podlega odrębnej ocenie. Fakt dostępności produktu nie oznacza automatycznie dopuszczalności jego promowania w każdej formie i wobec każdego odbiorcy.
ZO uznał, że wykorzystanie w reklamie wulgaryzmów prowadzi do ich normalizacji w przestrzeni publicznej oraz może przyczyniać się do obniżenia standardów komunikacji społecznej. Tego rodzaju przekaz, przedstawiany jako element humorystyczny lub neutralny, może być odbierany jako akceptacja dla języka powszechnie uznawanego za obelżywy i nieobyczajny.
ZO wskazał również, że reklama, w przeciwieństwie do aktywnego wyszukiwania produktu przez konsumenta, stanowi ingerencję w przestrzeń odbiorcy, wobec czego powinna spełniać odpowiednie standardy w zakresie formy i treści.
Emisja skarżonej reklamy przez Skarżoną stanowi o nie dochowaniu należytej staranności i odbiega od standardu dobrego obyczaju w działalności sprzedażowej i reklamowej.
W związku z powyższym, mając na uwadze treść skargi, Zespół Orzekający ocenił przedmiotową reklamę jak w osnowie.
W razie jakichkolwiek dodatkowych pytań prosimy o kierowanie ich do Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy w sposób wskazany na naszej stronie internetowej www.radareklamy.pl. Postaramy się udzielić wszelkich możliwych informacji oraz porad mogących zagwarantować najwyższe standardy etyczne oraz przestrzeganie dobrych praktyk rynkowych na rynku reklamowym w Polsce.
Zdania odrębne
Brak.
Zgodnie z pkt. 58 w zw. z art. 34 Regulaminu Rozpatrywania Skarg Skarżący może odwoływać się od Uchwały Zespołu Orzekającego w terminie dziesięciu dni od doręczenia Uchwały. Podstawę odwołania mogą stanowić wyłącznie nowe fakty i dowody nieznane Zespołowi Orzekającemu w dacie podjęcia Uchwały, od której Strona wnosi odwołanie.
