Uchwała Nr ZO/083/26u z dnia 27 maja 2026 roku Zespołu Orzekającego w sprawie o sygn.: KER/033/26

Pobierz uchwałę (pdf)

Zespół Orzekający Komisji Etyki Reklamy, działającej przy Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy, w składzie:

 

  • Małgorzata Augustyniak – przewodnicząca
  • Zuzanna Warowna -Toruńska – członkini
  • Marek Zaborowski – członek

na posiedzeniu w dniu 27 maja 2026 roku, po rozpatrzeniu skargi o sygnaturze akt KER/033/26 złożonej na podstawie pkt 12 Regulaminu Rozpatrywania Skarg przez konsumenta (dane w aktach sprawy) przeciwko Miasto Stołeczne Warszawa – Dzielnica Ochota m.st. Warszawy w sprawie dotyczącej reklamy publicznych jednostek wychowania przedszkolnego,

postanawia

 

umorzyć postępowanie.

 

Uzasadnienie

 

W skardze skierowanej do Komisji Etyki Reklamy (dalej także: „KER”) konsument (dalej także: „Skarżący”) wskazał, że Miasto Stołeczne Warszawa – Dzielnica Ochota m.st. Warszawy (dalej także: „Skarżona”) stosowała reklamę niezgodną z zasadami etyki.

 

Zgodnie ze skargą:

 

Przedszkola Prywatne – drogo i niepewnie
Publiczne – bezpiecznie i za darmo

 

  1. Wspierana przez Urząd Dzielnicy Ochota.
    2. Za pomocą stawiania w negatywnym świetle i niedopowiedzeń oczernia przedszkola prywatne, jednocześnie promując publiczne.
    3. Promuje publiczne jako bezpieczne i za darmo – co jest kłamstwem, ponieważ publiczne są z podatków i rodzice płacą za jedzenie i dodatkowe zajęcia.
    4. Walczy z sektorem prywatnym, który do tej pory ratował sektor publiczny za pomocą dostępnych miejsc w przedszkolach i żłobkach.
    5. Akceptuje, toleruje i promuje negatywny język w komunikacji marketingowej.
    6. Promuje podziały.

 

Na podstawie treści skargi przekaz został zakwalifikowany jako potencjalnie naruszający normy Kodeksu Etyki Reklamy wywiedzione w szczególności z postanowienia art. 2 ust. 1, art. 6, art. 8, art. 10 ust.1, art. 11 i art. 17 Kodeksu Etyki Reklamy.

 

Art. 2

  1. Działania objęte postanowieniami Kodeksu będą wykonywane z należytą starannością, zgodnie z dobrymi obyczajami, prowadzone w poczuciu odpowiedzialności społecznej oraz zgodnie z zasadami uczciwej konkurencji.

[…]

 

Art. 6

Bez uzasadnionej konieczności powodowanej np. względami społecznymi i profilaktyką, reklamy nie mogą motywować do zakupu produktu poprzez wykorzystywanie zdarzeń losowych, wywoływanie lęku lub poczucia strachu.

 

Art. 8

Reklama nie może nadużywać zaufania odbiorcy, ani też wykorzystywać jego braku doświadczenia lub wiedzy.

 

Art. 10

  1. Ponadto reklamy nie mogą wprowadzać w błąd jej odbiorców, w szczególności w odniesieniu do:
  2. a) istotnych cech, w tym właściwości, składu, metody, daty produkcji, przydatności, ilości, pochodzenia (w tym geograficznego) reklamowanego produktu;
  3. b) wartości produktu i jego rzeczywistej ceny oraz warunków płatności, w szczególności takich jak sprzedaż ratalna, leasing, sprzedaż na kredyt, sprzedaż okazyjna;
  4. c) warunków dostawy, wymiany, zwrotu, napraw i konserwacji;
  5. d) warunków niezgodności z umową i gwarancji
  6. e) praw własności intelektualnej i przemysłowej, takich jak w szczególności patenty, nazwy, znaki towarowe oraz wzory przemysłowe i modele;
  7. f) urzędowych zezwoleń lub atestów, nagród, medali i dyplomów;
  8. g) zakresu świadczeń przedsiębiorcy na cele dobroczynne;
  9. h) określonych zalet produktu, jeżeli zaleta ta polega jedynie na zgodności z minimalnymi wymogami prawnymi.

 

Art. 11

  1. Reklama porównawcza nie jest sprzeczna z dobrymi obyczajami, jeżeli łącznie spełnia następujące przesłanki:
  2. a) nie jest reklamą wprowadzającą w błąd
  3. b) w sposób rzetelny i dający się zweryfikować na podstawie obiektywnych kryteriów porównuje towary lub usługi zaspokajające te same potrzeby lub przeznaczone do tego samego celu;
  4. c) w sposób obiektywny porównuje jedną lub kilka istotnych, charakterystycznych, sprawdzalnych i typowych cech tych towarów i usług, do których może należeć także cena;
  5. d) nie powoduje na rynku pomyłek w rozróżnieniu między reklamującym a jego konkurentem, ani między ich towarami albo usługami, znakami towarowymi, oznaczeniami przedsiębiorstwa lub innymi oznaczeniami odróżniającymi;
  6. e) nie dyskredytuje towarów, usług, działalności, znaków towarowych, oznaczeń przedsiębiorstwa lub innych oznaczeń odróżniających, a także okoliczności dotyczących konkurenta;
  7. f) w odniesieniu do towarów z chronionym oznaczeniem geograficznym lub chronioną nazwą pochodzenia odnosi się zawsze do towarów z takim samym oznaczeniem;
  8. g) nie wykorzystuje w nieuczciwy sposób renomy znaku towarowego, oznaczenia przedsiębiorstwa lub innego oznaczenia odróżniającego konkurenta ani też chronionego oznaczenia geograficznego lub chronionej nazwy pochodzenia produktów konkurencyjnych;
  9. h) nie przedstawia towaru lub usługi jako imitacji czy naśladownictwa towaru lub usługi opatrzonych chronionym znakiem towarowym, chronionym oznaczeniem geograficznym lub chronioną nazwą pochodzenia albo innym oznaczeniem odróżniającym.

 

Art. 17

Nie można stosować reklamy mogącej stworzyć u odbiorcy wrażenia, że nie istnieje obowiązek zapłaty za produkt, o ile faktycznie nie jest on bezpłatny.

 

Obecny na posiedzeniu w dniu 27 maja 2026 roku przedstawiciel Skarżonej przedstawił  stanowisko w sprawie.

 

Skarżona wskazała, że rzeczona kampania reklamowa nie była prowadzona przez Dzielnicę Ochota m.st. Warszawy, a przez jedną z placówek oświatowych. Reklama i jej projekt nie był formalnie procedowany przez Zarząd Dzielnicy Ochota. Dodatkowo Skarżona wskazała, że inne podmioty prywatne zwracały się do Urzędu Dzielnicy Ochota celem złożenia wyjaśnień w związku z reklamą. Stanowisko Burmistrza Dzielnicy Ochota m.st. Warszawy zostało wystosowane w formie oświadczenia z dnia 26 lutego 2026 roku i zostało zacytowane w toku posiedzenia przez pełnomocnika Skarżonej. Skarżona podkreśliła, że jej celem w żadnym wymiarze nie było dyskredytowanie działalności podmiotów prywatnych. W dniu 27 lutego 2026 roku zostały zdjęte wszystkie nośniki reklamy stanowiące przedmiot niniejszego postępowania.

 

Zespół Orzekający ustalił, co następuje.

 

Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie (zdjęcia banerów zewnętrznych) promował wybór publicznych przedszkoli. W górnej części plakatu, żółtą czcionką, zamieszczono hasło: „Przedszkola prywatne drogo i niepewnie”. W kontraście do tego, w dolnej części plakatu znajdowało się stwierdzenie napisane niebieską czcionką: „Publiczne bezpieczne i za darmo”. W prawym górnym rogu zamieszczono hasło „Wybierz mądrze!”. Poniżej umieszczono logo m.st. Warszawy wraz z informacją „Projekt wspiera dzielnica Ochota” oraz „doprzedszkolazochota.pl”. Na plakacie wskazano również zalety przedszkoli publicznych: świeże posiłki; stała, wykwalifikowana kadra; duże, zielone ogrody; zajęcia dodatkowe; duże sale; logopeda, psycholog. W warstwie graficznej widoczne było zdjęcie uśmiechniętych dzieci w sali przedszkolnej.

 

Data emisji reklamy została wskazana przez Skarżącego na dzień 16 luty 2026 r.

 

Zespół Orzekający zważył, co następuje.

 

Na podstawie pkt 67 w zw. z pkt 66 lit. a Regulaminu Rozpatrywania Skarg Zespół Orzekający umarza postępowanie w zakresie, w jakim było ono prowadzone wobec Miasta Stołecznego Warszawy – Dzielnicy Ochota m.st. Warszawy, jako jednostki organizacyjnej błędnie wskazanej jako podmiot odpowiedzialny za skarżoną reklamę.

 

Niniejsze rozstrzygnięcie nie stanowi merytorycznego rozpoznania zarzutów dotyczących skarżonego przekazu reklamowego. Umorzenie ma charakter proceduralny i wynika z ustalenia, że postępowanie było prowadzone wobec jednostki organizacyjnej błędnie oznaczonej jako podmiot odpowiedzialny za reklamę.

 

Jednocześnie, wobec ustalenia, że umowa dotycząca kampanii została zawarta przez Przedszkole nr 101 w Warszawie działające w imieniu m.st. Warszawy, skarga zostanie skierowana do dalszego procedowania wobec Miasta Stołecznego Warszawy – Przedszkola nr 101 w Warszawie z siedzibą ul. Chotomowska 3, 02-345 Warszawa, jako właściwie oznaczonej strony skarżonej. Właściwie oznaczonej stronie skarżonej zostanie doręczony odpis skargi z zachowaniem terminu na zajęcie stanowiska zgodnie z Regulaminem Rozpatrywania Skarg.

 

 

Zdania odrębne

 

Brak.