Uchwała Nr ZO/090/25u z dnia 29 października 2025 roku Zespołu Orzekającego w sprawie o sygn.: KER/129/25

Zespół Orzekający Komisji Etyki Reklamy, działającej przy Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy, w składzie:

 

• Igor Kaleński – przewodniczący
• Aleksandra Wierzba – członkini
• Paulina Zyśk – Lisica – członkini

na posiedzeniu w dniu 29 października 2025 roku, po rozpatrzeniu skargi o sygnaturze akt KER/129/25 złożonej na podstawie pkt 12 Regulaminu Rozpatrywania Skarg przez konsumenta (dane w aktach sprawy) przeciwko ERLI S.A. z siedzibą w Poznaniu w sprawie reklamy abonamentu BaseLinker,

postanawia

 

skargę uwzględnić.

 

Uzasadnienie

 

W skardze skierowanej do Komisji Etyki Reklamy (dalej także: „KER”) konsument (dalej także: „Skarżący”) wskazał, że ERLI S.A. z siedzibą w Poznaniu (dalej także: „Skarżona”) stosowała przekaz wprowadzający w błąd.

 

Zgodnie ze skargą:

 

Posiadasz swoje oferty na innych marketplace’ach?

Przenieś je na ERLI szybko i wygodnie, korzystając z darmowego 60-dniowego abonamentu BaseLinker!

Przejdź do BaseLinker

 

60 dniowy okres nie jest uaktywniany. Konsultanci twierdzą że promocja już dawno się skończyła i reklama nie jest wyświetlana. Reklama wciąż oszukuje nowych rejestrujących się przedsiębiorców.

 

Przekaz został zakwalifikowany jako potencjalnie naruszający zasady etyki reklamy w zakresie wskazanym w art. 10 ust. 1 Kodeksu Etyki Reklamy.

 

Art. 10

1. Ponadto reklamy nie mogą wprowadzać w błąd jej odbiorców, w szczególności w odniesieniu do:
2. a) istotnych cech, w tym właściwości, składu, metody, daty produkcji, przydatności, ilości, pochodzenia (w tym geograficznego) reklamowanego produktu;
3. b) wartości produktu i jego rzeczywistej ceny oraz warunków płatności, w szczególności takich jak sprzedaż ratalna, leasing, sprzedaż na kredyt, sprzedaż okazyjna;
4. c) warunków dostawy, wymiany, zwrotu, napraw i konserwacji;
5. d) warunków niezgodności z umową i gwarancji
6. e) praw własności intelektualnej i przemysłowej, takich jak w szczególności patenty, nazwy, znaki towarowe oraz wzory przemysłowe i modele;
7. f) urzędowych zezwoleń lub atestów, nagród, medali i dyplomów;
8. g) zakresu świadczeń przedsiębiorcy na cele dobroczynne.
9. h) określonych zalet produktu, jeżeli zaleta ta polega jedynie na zgodności z minimalnymi wymogami prawnymi

[…]

 

Skarżona, w odpowiedzi na zawiadomienie Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy, przedstawiła stanowisko w sprawie w korespondencji z dnia 9 września 2025 r. i wyraziła wolę uczestnictwa w postępowaniu przed KER.

 

Skarżona wskazała, że celem reklamy było zwrócenie uwagi przedsiębiorców na możliwość skorzystania z integracji ofert pomiędzy różnymi marketplace’ami, w tym przeniesienia swoich ofert na platformę Skarżonej przy wsparciu systemu BaseLinker. W ocenie Skarżonej komunikat miał charakter ogólny i skrótowy, typowy dla przekazu reklamowego, którego celem jest przyciągnięcie uwagi odbiorcy oraz zachęcenie do zapoznania się z dalszymi informacjami. 

 

Skarżony przekaz nie stanowił samodzielnego źródła pełnych warunków promocji. Celem było skierowanie potencjalnego przedsiębiorcy do szczegółowych informacji dostępnych po kliknięciu w odnośnik. Tym sposobem zainteresowany ofertą miał możliwość zapoznania się z aktualnymi warunkami promocji, w tym z ograniczeniami czasowymi oraz kryteriami obowiązywania okresu próbnego.

 

W ocenie Skarżonej rozdzielenie komunikatu głównego od szczegółowych warunków jest powszechnie stosowaną techniką w praktyce reklamowej. Komunikaty główne mają charakter informacyjno – zachęcający (headline), natomiast szczegółowe warunki i ograniczenia przedstawiane są w dalszych częściach dostępnych na stronie. W przedmiotowej sprawie nie można zatem mówić o wprowadzeniu odbiorcy w błąd w rozumieniu art. 10 ust. 1 Kodeksu Etyki Reklamy. Poprzez umieszczenie odnośnika, odbiorca miał możliwość uzyskania pełnych informacji. Skarżona podkreśliła, że każdy potencjalny przedsiębiorca, który chciał dokładnie poznać warunki promocji, mógł je zweryfikować w dedykowanych materiałach lub regulaminach, co wyklucza powstanie mylnego wrażenia co do obowiązujących zasad.

 

Dodatkowo wskazać należy, że wskazana w reklamie promocja 60-dniowego okresu próbnego wynikała z pierwotnych informacji udostępnionych przez podmiot trzeci – BaseLinker sp. z o.o. W toku obowiązywania promocji BaseLinker sp. z o.o. samodzielnie zmieniła zasady oferty z bezpłatnych 60 dni na określoną liczbę zamówień. Zmiana ta została wprowadzona jednostronnie przez BaseLinker sp. z o.o. i nie była zależna od Spółki, ani też nie wynikała z działań podejmowanych przez Spółkę.

 

Spółka, jako partner BaseLinker sp. z o.o., korzystała z danych i komunikatów udostępnionych przez BaseLinker sp. z o.o. w momencie tworzenia reklamy. Nie miała technicznej możliwości natychmiastowej aktualizacji wszystkich treści reklamowych w momencie zmiany zasad przez BaseLinker sp. z o.o., zwłaszcza że reklamy były publikowane w wielu kanałach i wymagały ręcznej lokalizacji i modyfikacji.

 

Skarżona podkreśliła, że działała w dobrej wierze, a jej celem pozostaje utrzymanie aktualności komunikacji marketingowej oraz rzetelne informowanie odbiorców. W odpowiedzi na zgłoszenie Skarżącego z dnia 12 czerwca 2025 r. Skarżona udzieliła dodatkowych wyjaśnień i podjęła próbę rozwiązania zaistniałej sytuacji. Jeszcze przed otrzymaniem zgłoszenia z dnia 12 czerwca 2025 r. Skarżona usunęła wszystkie reklamy o tożsamym charakterze. Przekaz wskazany przez Skarżącego został niezwłocznie usunięty po manualnym zlokalizowaniu, tj. 4 lipca 2025 r. o godzinie 12:35. Czasowe pozostawienie było wynikiem błędu technicznego i proceduralnego w manualnym procesie przeszukiwania oraz aktualizacji treści publikowanych na różnych landing page’ach i kanałach marketingowych.

 

Krótkotrwałe pozostawienie reklamy w przestrzeni publicznej nie mogło, w ocenie Skarżonej, w istotny sposób wpływać na decyzje odbiorców, ponieważ każdy zainteresowany mógł uzyskać pełne i aktualne informacje po przejściu w link reklamowy. Po przejściu do szczegółowych informacji, przekaz okazał się nieaktualny, co miało charakter incydentalny i techniczny. Nie wykazywało cech celowej działalności.

 

Skarżona wskazała, że przekaz był kierowany wyłącznie do przedsiębiorców, a nie do konsumentów. Komunikat odnosił się do przenoszenia ofert między marketplace’ami i do korzystania z systemu BaseLinker, co stanowi działalność typową dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Reklama zawierała treści i sformułowania techniczne, które z założenia były zrozumiałe dla odbiorców profesjonalnych, znających mechanizmy prowadzenia sprzedaży w internecie i korzystania z narzędzi wspierających zarządzanie ofertami. Ewentualne nieścisłości nie mogły, w ocenie Skarżonej, wprowadzać w błąd konsumentów, ponieważ reklama nie była do nich kierowana. Adresowanie reklamy do grupy profesjonalnej wyklucza w ocenie Skarżonej naruszenie art. 10 ust. 1 Kodeksu Etyki Reklamy.

 

Mając powyższe na względzie, Skarżona wskazała, że przedmiotowa reklama nie wprowadzała odbiorców w błąd, a ewentualne nieścisłości były skutkiem przeoczenia technicznego, które zostało niezwłocznie usunięte. Skarżona wniosła o oddalenie skargi w całości.

Obecne na posiedzeniu w dniu 29 października przedstawicielki Skarżonej poparły przedstawione stanowisko w sprawie. Dodały, że aktualnie Skarżona wdrożyła ręczny monitoring emitowanych reklam oraz rozdzieliła targetowanie treści skierowanych do kupujących i sprzedających.

 

 

 

 

 

Zespół Orzekający ustalił, co następuje.

 

Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie (zrzut ekranu) wynika, że przekaz miał miejsce na stronie internetowej Skarżonej – https://erli.pl/sprzedawcy/. Data emisji wskazana przez Skarżącego to dzień 16 czerwca 2025 roku.

 

Strona zachęcała użytkowników do rozpoczęcia sprzedaży na platformie ERLI, oferując integracje z różnymi systemami e-commerce. W górnej części przekazu widoczne były logotypy integracji, m.in.: BaseLinker, PrestaShop, Shoper, IdoSell, clickshop, automater. Centralna część obrazu zawierała niebiesko-białą reklamę BaseLinker’a z tekstem: Posiadasz swoje oferty na innych marketplace’ach? Przenieś je na ERLI szybko i wygodnie, korzystając z darmowego 60-dniowego abonamentu BaseLinker! Pod tekstem znajdował się przycisk Przejdź do BaseLinker w kolorze niebieskim. Po prawej stronie zamieszczono na niebieskim tle logo BaseLinker oraz tekst:  60 dni za darmo! Dla nowych klientów. Na dole zrzutu ekranu znajdował się żółty baner z napisem: Zacznij sprzedawać na ERLI.pl oraz przycisk Załóż sklep.

 

Zespół Orzekający zważył, co następuje.

 

W ocenie Zespołu Orzekającego (dalej także: „ZO”) skarżony przekaz narusza zasady etyki wyrażone w Kodeksie Etyki Reklamy.

 

Należy mieć na uwadze, iż ocena reklamy zasadniczo winna być dokonywana z perspektywy odbiorcy reklamy, jakim jest przeciętny konsument. Przeciętnym konsumentem jest konsument, który jest dostatecznie dobrze poinformowany, uważny i ostrożny; oceny dokonuje się z uwzględnieniem czynników społecznych, kulturowych, językowych i przynależności danego konsumenta do szczególnej grupy konsumentów, przez którą rozumie się dającą się jednoznacznie zidentyfikować grupę konsumentów, szczególnie podatną na oddziaływanie reklamy lub na produkt, którego reklama dotyczy, ze względu na szczególne cechy, takie jak wiek, niepełnosprawność fizyczna lub umysłowa (art. 3 lit. h Kodeksu Etyki Reklamy). ZO zauważa, że w rzeczonej sprawie, mimo że przekaz był skierowany do przedsiębiorców, oceniany jest z perspektywy odbiorcy jakim jest przeciętny konsument.

 

W zawisłej przed KER sprawie odbiorcą skarżonej reklamy jest przedsiębiorca, gdyż przekaz odnosi się do oferty rozpoczęcia sprzedaży na platformie ERLI, oferując integrację z określonym systemem e-commerce.

 

Przekaz, który jednoznacznie komunikuje możliwość skorzystania z bezpłatnego abonamentu bez wyraźnego zastrzeżenia ograniczeń tworzy ryzyko błędnego przekonania o rzeczywistych warunkach promocji. Wynika to z faktu, że komunikat formułowany był w sposób kategoryczny („60 dni za darmo!”), podczas gdy w rzeczywistości darmowy okres użytkowania nie był oferowany.

 

Przeniesienie szczegółowych warunków do innej podstrony lub zewnętrznego źródła nie zwalnia z obowiązku jednoznacznego i zrozumiałego wskazania kluczowych informacji w treści reklamy, zwłaszcza gdy dotyczą one kosztów lub warunków świadczenia usług. Informacje relewantne z punktu widzenia weryfikacji rzetelności przekazu marketingowego nie powinny być ukryte, a odbiorca reklamy nie powinien być zmuszony poszukiwać ich samodzielnie. Istotny w tym kontekście jest również fakt, że skarżony przekaz odnosi się do newralgicznego dla klienta czynnika, jakim jest cena, a więc okoliczność szczególnie istotna przy podejmowaniu decyzji zakupowych.

 

W przypadku reklamy do wprowadzenia w błąd dochodzi na etapie przedkontraktowym, zaś rolą KER jest ocena potencjału wprowadzenia w błąd przeciętnego konsumenta. W ocenie ZO już sam fakt konieczności poszukiwania pełnej informacji przez klienta zachęconego nieuczciwą reklamą stanowi o wprowadzającym w błąd charakterze reklamy.

 

ZO podkreśla, że obowiązek zapewnienia przejrzystości komunikatu reklamowego spoczywa na reklamodawcy, niezależnie od technicznych ograniczeń formy przekazu czy zmiany warunków oferty przez podmiot trzeci. Należy też zwrócić uwagę, że w skarżonym przekazie nie pojawiła się również żadna informacja, która stanowiłaby jasne doprecyzowanie, że ww. hasło nie jest elementem oferty ERLI, lecz niezależnego podmiotu.

 

Argument Skarżonej, iż komunikat miał charakter ogólny i kierowany był wyłącznie do przedsiębiorców, nie może zostać uznany za wystarczający do uchylenia od odpowiedzialności na gruncie zasad etyki. W ocenie ZO również podmiot profesjonalny, jakim zasadniczo jest przedsiębiorca, narażony był na powstanie błędnego wrażenia co do rzeczywistej treści oferty.  Jak wskazano wyżej, hasło „60 dni za darmo!” oraz brak jakiegokolwiek odnośnika (choćby w postaci „gwiazdki”) nie pozostawiały żadnych wątpliwości co do ceny usługi.

 

ZO uznaje również, że krótkotrwała ekspozycja przekazu i jego późniejsze usunięcie nie niwelują faktu, iż reklama w momencie emisji mogła wywołać mylne wrażenie u odbiorców. Zmiana lub usunięcie przekazu nie uchyla odpowiedzialności za treść pierwotnego komunikatu.

 

Podkreślić także należy, że ocena reklamy dokonywana jest ad casum, z uwzględnieniem okoliczności konkretnej sprawy, w zakresie określonym w skardze.

 

Niemniej ZO pragnie docenić postawę Skarżonej w toku postępowania i natychmiastowo podjęte przez nią działania naprawcze polegające na niezwłocznym usunięciu reklamy po zidentyfikowaniu uchybienia, a także podjęcie działań systemowych, weryfikujących emisje podobnych przekazów w przyszłości.

 

Mając powyższe na uwadze, Zespół Orzekający uznał, że reklama narusza art. 10 ust. 1 Kodeksu Etyki Reklamy poprzez możliwość wprowadzenia odbiorców w błąd co do rzeczywistej ceny usługi.

 

Mając na względzie powyższe, Zespół Orzekający na podstawie art. 49 lit. c Regulaminu Rozpatrywania Skarg postanowił skargę uwzględnić.

 

Zdania odrębne

Brak.

 

Zgodnie z pkt 58 Regulaminu Rozpatrywania Skarg Strony mogą odwoływać się od Uchwały Zespołu Orzekającego w terminie dziesięciu dni od doręczenia Uchwały. Podstawę odwołania mogą stanowić wyłącznie nowe fakty i dowody nieznane Zespołowi Orzekającemu w dacie podjęcia Uchwały, od której Strona wnosi odwołanie.