UCHWAŁY
Uchwała Nr ZO/098/26u z dnia 1 lipca 2026 roku Zespołu Orzekającego w sprawie o sygn.: KER/087/26
Zespół Orzekający Komisji Etyki Reklamy, działającej przy Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy, w składzie:
- Anna Koszur – członkini
- Agnieszka Krajnik – członkini
- Teresa Wierzbowska – przewodnicząca
na posiedzeniu w dniu 1 lipca 2026 roku, po rozpatrzeniu skargi o sygnaturze akt KER/087/26 złożonej na podstawie pkt 12 Regulaminu Rozpatrywania Skarg przez konsumenta (dane w aktach sprawy) przeciwko Castorama Polska sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie w sprawie reklamy promującej transport i montaż tarasów,
postanawia
skargę oddalić.
Uzasadnienie
W skardze skierowanej do Komisji Etyki Reklamy (dalej także: „KER”) konsument (dalej także: „Skarżący”) wskazał, że Castorama Polska sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (dalej także: „Skarżona”) stosowała przekaz niezgodny z zasadami etyki.
Zgodnie ze skargą:
Reklama dotyczy oferty Castoramy. Mężczyźni na tarasie mówią, że taras stoi na lewarach, LAGERACH, legarach. Moim zdaniem jest to obrażanie klienta!!!
Dodatkowo LAGER to gatunek piwa!!! A reklama piwa w ciągu dnia nie jest dozwolona. Reklama jest wyświetlana po 3 razy w ciągu każdej przerwy reklamowej.
Pozornie niewinne użycie nazwy piwa ma rozbawić kupujących. Nie wolno reklamować piwa w tych godzinach.
Na podstawie treści skargi przekaz został zakwalifikowany jako potencjalnie naruszający normy Kodeksu Etyki Reklamy wywiedzione w szczególności z postanowienia art. 2 ust. 1 Kodeksu Etyki Reklamy.
Art. 2
- Działania objęte postanowieniami Kodeksu będą wykonywane z należytą starannością, zgodnie z dobrymi obyczajami, prowadzone w poczuciu odpowiedzialności społecznej oraz zgodnie z zasadami uczciwej konkurencji.
[…]
Skarżona, w odpowiedzi na zawiadomienie Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy, przedstawiła stanowisko w sprawie w korespondencji z dnia 11 czerwca 2026 r. i wyraziła wolę uczestnictwa w postępowaniu przed KER.
W pierwszej kolejności Skarżona zakwestionowała podstawowe założenie skargi, zgodnie z którym przedmiotowy spot miałby stanowić reklamę piwa. W jej ocenie przekaz nie zawiera żadnych elementów charakterystycznych dla reklamy napojów alkoholowych, takich jak nazwa handlowa piwa, znak towarowy, oznaczenie producenta czy inne symbole identyfikujące konkretny produkt alkoholowy. Zdaniem Skarżonej użycie słowa „lager” stanowi jedynie element żartu słownego osadzonego w dialogu dotyczącym budowy tarasu i nie może być utożsamiane z reklamowaniem alkoholu.
Skarżona podkreśliła również, że reklama nie przedstawia spożywania alkoholu, nie zachęca do jego zakupu ani konsumpcji, nie przypisuje alkoholowi pozytywnych właściwości oraz nie kreuje przekonania, że jego spożywanie jest społecznie pożądane lub stanowi właściwy wzorzec zachowania. W przekazie nie pojawiają się także żadne wizualne odniesienia do napojów alkoholowych, takie jak butelki, puszki, kufle, etykiety czy sceny konsumpcji. W ocenie Skarżonej reklama koncentruje się wyłącznie na ofercie Castorama, wykorzystując humorystyczny dialog jako środek przyciągający uwagę odbiorców.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 2 Kodeksu Etyki Reklamy, Skarżona wskazała, że przekaz został przygotowany z należytą starannością, zgodnie z dobrymi obyczajami oraz w poczuciu odpowiedzialności społecznej. W jej ocenie zastosowany zabieg humorystyczny nie narusza zasad etyki reklamy i nie może być interpretowany jako normalizowanie lub promowanie spożywania alkoholu.
Skarżona podniosła ponadto, że reklama powinna być oceniana z perspektywy przeciętnego odbiorcy oraz z uwzględnieniem jej całościowego przekazu. Zdaniem Skarżonej skarga pomija rzeczywisty kontekst reklamy i przypisuje jej znaczenie, którego obiektywnie nie posiada. W spornej scenie bohaterowie, próbując uchodzić za specjalistów od budowy tarasu, mylą pojęcie „legar” z „lewarem”, a następnie z „lagerem”, co stanowi wyłącznie element komediowej konwencji. Dalsza część reklamy skupia się na prezentacji usług i oferty Castorama związanej z budową tarasów, transportem oraz montażem.
W ocenie Skarżonej przeciętny konsument odbiera reklamę jako humorystyczny przekaz promujący ofertę Castorama, a nie jako reklamę lub promocję alkoholu. W konsekwencji brak jest podstaw do uznania, że reklama normalizuje spożywanie alkoholu, narusza zasady odpowiedzialności społecznej lub obraża odbiorców.
Dodatkowo Skarżona wskazała, że spot został dopuszczony do emisji przez nadawców telewizyjnych, którzy nie zgłosili wobec niego żadnych zastrzeżeń. Zdaniem Skarżonej świadczy to o tym, że interpretacja przedstawiona w skardze ma charakter jednostkowy i nie odpowiada odbiorowi przedmiotowego przekazu.
Na posiedzeniu w dniu 1 lipca 2026 r. obecny przedstawiciel Skarżonej poparł przedstawione stanowisko.
Zespół Orzekający ustalił, co następuje.
Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że przekaz miał formę reklamy telewizyjnej. Data i godzina i miejsce emisji wskazane przez Skarżącego to dzień 29 kwietnia 2026 roku o godzinie 08:20 na kanale TTV.
Przekaz promuje usługi Skarżonej w zakresie transportu i montażu tarasu. Bohaterowie – grupa mężczyzn mylą słowo „legar” z „lewarem”, a następnie „lagerem”. Dalsza część reklamy przedstawia doradcę Castorama, który prezentuje ofertę marki dotyczącą wyboru tarasu, transportu i montażu.
Zespół Orzekający zważył, co następuje.
W ocenie Zespołu Orzekającego (dalej także: „ZO”) skarżony przekaz nie narusza zasada etyki wyrażonych w Kodeksie Etyki Reklamy.
Należy mieć na uwadze, iż ocena reklamy winna być dokonywana z perspektywy odbiorcy reklamy, jakim jest przeciętny konsument. Przeciętnym konsumentem jest konsument, który jest dostatecznie dobrze poinformowany, uważny i ostrożny; oceny dokonuje się z uwzględnieniem czynników społecznych, kulturowych, językowych i przynależności danego konsumenta do szczególnej grupy konsumentów, przez którą rozumie się dającą się jednoznacznie zidentyfikować grupę konsumentów, szczególnie podatną na oddziaływanie reklamy lub na produkt, którego reklama dotyczy, ze względu na szczególne cechy, takie jak wiek, niepełnosprawność fizyczna lub umysłowa (art. 3 lit. h Kodeksu Etyki Reklamy).
W ocenie ZO kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy ma całokształt analizowanego przekazu. Reklama w sposób jednoznaczny promuje ofertę Skarżonej dotyczącą budowy i montażu tarasów, natomiast dialog pomiędzy bohaterami stanowi humorystyczny element narracji. Zastosowany zabieg polega na celowym pomyleniu podobnie brzmiących słów „legar”, „lewar” oraz „lager”, co służy wyłącznie budowaniu komizmu sytuacyjnego.
ZO nie podzielił stanowiska Skarżącego, jakoby użycie słowa „lager” stanowiło reklamę piwa lub promowanie spożywania alkoholu. W przekazie nie pojawiają się nazwy handlowe napojów alkoholowych, znaki towarowe producentów, opakowania. Brak także scen konsumpcji czy jakichkolwiek innych elementy mogących zostać odebrane jako zachęta do nabywania lub spożywania alkoholu. Samo użycie słowa „lager”, które – poza znaczeniem gatunku piwa – funkcjonuje jako element gry słownej, nie jest wystarczające do uznania przekazu za promocję spożywania napoju alkoholowego. Przeciętny konsument odbiera przedmiotowy dialog jako żart językowy, a nie komunikat odnoszący się do alkoholu czy sugerujący jego społeczną akceptację.
Humorystyczna konwencja reklamy mieści się w granicach dopuszczalnej kreacji reklamowej i nie prowadzi do ośmieszania ani obrażania odbiorców w jakimkolwiek aspekcie.
Mając na uwadze powyższe, skarżony przekaz nie zawiera treści, które mogłyby zostać uznane za sprzeczne z dobrymi obyczajami lub prowadzone z brakiem należytej staranności i odpowiedzialności społecznej w rozumieniu art. 2 ust. 1 Kodeksu Etyki Reklamy.
Mając powyższe na uwadze, Zespół Orzekający, na podstawie pkt 49 lit. b Regulaminu Rozpatrywania Skarg, postanowił skargę oddalić.
Zdania odrębne
Brak.
Zgodnie z pkt 58 Regulaminu Rozpatrywania Skarg Strony mogą odwoływać się od Uchwały Zespołu Orzekającego w terminie dziesięciu dni od doręczenia Uchwały. Podstawę odwołania mogą stanowić wyłącznie nowe fakty i dowody nieznane Zespołowi Orzekającemu w dacie podjęcia Uchwały, od której Strona wnosi odwołanie.
