Uchwała Nr ZO/107/26u z dnia 8 lipca 2026 rokuZespołu Orzekającegow sprawie o sygn.: KER/070/26

Pobierz uchwałę (pdf)
Download (pdf)

Zespół Orzekający Komisji Etyki Reklamy, działającej przy Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy, w składzie:

 

  • Sylwia Jedyńska – przewodnicząca
  • Aleksandra Wierzba – członkini
  • Teresa Wierzbowska – członkini

 

na posiedzeniu w dniu 8 lipca 2026 roku, po rozpatrzeniu skargi o sygnaturze akt KER/070/26 złożonej na podstawie pkt 12 Regulaminu Rozpatrywania Skarg przez konsumenta (dane w aktach sprawy) przeciwko TAPSUITE YAZILIM HİZMETLERİ A.Ş. z siedzibą w Izmirze, w Turcji, w sprawie dotyczącej reklamy aplikacji DeepSearch,

 

postanawia

 

skargę odrzucić.

 

Uzasadnienie

 

W skardze skierowanej do Komisji Etyki Reklamy (dalej także: „KER”) konsument (dalej także: „Skarżący”) wskazał, że TAPSUITE YAZILIM HİZMETLERİ A.Ş. z siedzibą w Izmirze, w Turcji (dalej także: „Skarżona”) stosowała reklamę niezgodną z zasadami etyki.

 

Zgodnie ze skargą:

 

Film wygenerowany przez sztuczną inteligencję opowiada historię profesora [?] oraz jego uczniów, których pyta: „Czy kiedykolwiek googlowaliście się?”, na co uczniowie są przerażeni, bo w DeepSearchu znaleźli informacje o sobie. W rzeczywistości nie jest to reakcja prawdziwego człowieka, tylko AI, więc całe to zdziwienie jest fałszywe, a w rzeczywistości o kimś może nie być żadnych informacji, ale zapłacić trzeba przed.

 

Na podstawie treści skargi przekaz został zakwalifikowany jako potencjalnie naruszający normy Kodeksu Etyki Reklamy wywiedzione w szczególności z postanowienia art. 10 ust. 1 Kodeksu Etyki Reklamy.

 

Art. 10

  1. Ponadto reklamy nie mogą wprowadzać w błąd jej odbiorców, w szczególności w odniesieniu do:
  2. a) istotnych cech, w tym właściwości, składu, metody, daty produkcji, przydatności, ilości, pochodzenia (w tym geograficznego) reklamowanego produktu;
  3. b) wartości produktu i jego rzeczywistej ceny oraz warunków płatności, w szczególności takich jak sprzedaż ratalna, leasing, sprzedaż na kredyt, sprzedaż okazyjna;
  4. c) warunków dostawy, wymiany, zwrotu, napraw i konserwacji;
  5. d) warunków niezgodności z umową i gwarancji;
  6. e) praw własności intelektualnej i przemysłowej, takich jak w szczególności patenty, nazwy, znaki towarowe oraz wzory przemysłowe i modele;
  7. f) urzędowych zezwoleń lub atestów, nagród, medali i dyplomów;
  8. g) zakresu świadczeń przedsiębiorcy na cele dobroczynne;
  9. h) określonych zalet produktu, jeżeli zaleta ta polega jedynie na zgodności z minimalnymi wymogami prawnymi.

 

Skarżona, w odpowiedzi na zawiadomienie Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy, przedstawiła stanowisko w sprawie w korespondencji z dnia 3 lipca 2026 r.

 

Skarżona wskazała, że kwestionowana reklama ma charakter fikcyjnej i kreatywnej inscenizacji, której celem jest zobrazowanie ogólnej funkcjonalności aplikacji DeepSearch. Nie zgodziła się z zarzutem, jakoby przekaz sugerował dostęp do informacji, które nie istnieją.

 

Jak podała Skarżona, reklama rozpoczyna się od pytania „Have you ever googled yourself?”, co od początku wyznacza kontekst przekazu. DeepSearch jest narzędziem wyszukiwania wspomaganym przez sztuczną inteligencję, służącym do odnajdywania informacji publicznie dostępnych w Internecie. Podobnie jak w przypadku innych wyszukiwarek i usług wyszukiwania wspomaganych przez AI, wyniki zależą od tego, jakie informacje dotyczące wyszukiwanej osoby są publicznie dostępne online.

 

Skarżona wyjaśniła, że sformułowanie „even stuff you never posted” odnosi się do publicznie dostępnych informacji zamieszczonych w Internecie przez osoby trzecie, a nie przez osobę, której dotyczą. Mogą to być w szczególności informacje prasowe, publiczne strony internetowe, blogi lub inne ogólnodostępne treści. Zaskoczenie lub ekscytacja postaci przedstawionych w materiale ma wynikać z odnalezienia takich informacji.

 

Skarżona podkreśliła, że DeepSearch nie generuje ani nie fabrykuje wyników. Do każdego przedstawionego wyniku aplikacja podaje odnośnik do źródła, umożliwiając użytkownikowi bezpośrednią weryfikację informacji na pierwotnej, publicznie dostępnej stronie internetowej. Aplikacja ma zatem pomagać w odnajdywaniu i porządkowaniu informacji już dostępnych w Internecie.

 

W ocenie Skarżonej wypowiedzi opisujące możliwości aplikacji powinny być odczytywane w kontekście całego przekazu. Ilustrują one działanie usługi, lecz nie stanowią gwarancji uzyskania takiej samej liczby lub rodzaju wyników dla każdej osoby. Zakres rezultatów zależy od informacji publicznie dostępnych na temat wyszukiwanej osoby, podobnie jak w przypadku innych wyszukiwarek internetowych i chatbotów.

 

Odnosząc się do odpłatności, Skarżona wskazała, że komercyjny model aplikacji jest jasno przedstawiany użytkownikowi w toku zakupu, a reklama nie wprowadza w błąd co do warunków korzystania z usługi. W konsekwencji Skarżona uznała, że przekaz nie narusza art. 10 Kodeksu Etyki Reklamy, i wniosła o oddalenie skargi. Jednocześnie zadeklarowała gotowość zmiany sformułowań reklamy, gdyby KER uznała to za konieczne.

 

Zespół Orzekający ustalił, co następuje.

 

Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że skarżony przekaz miał formę krótkiego nagrania opublikowanego w serwisie YouTube Shorts. Nagranie trwało około 38 sekund. Data emisji wskazana przez Skarżącego to dzień 12 kwietnia 2026 r., w godzinach wieczornych.

 

Nagranie przedstawiało stylizowaną scenę w sali wykładowej. Mężczyzna stojący przed grupą studentów zadawał pytanie o wyszukiwanie informacji o sobie w Internecie. Następnie postaci opisywały działanie aplikacji DeepSearch, a w kolejnych ujęciach prezentowano kartę aplikacji oraz jej interfejs.

 

W nagraniu padały następujące wypowiedzi:

 

Is there anyone who has ever Googled themselves?
Nope.
Why?
There is this AI called DeepSearch. It finds everything about you online. I tried it, and I’m still freaked out.
Oh, come on. It can’t be that bad.
You just open the app, go to web search, type in your name, and ask it what it knows. It pulls everything. Address history, old photos, even stuff you never posted.
Wait, seriously? I thought I was careful, but it knows more about me than I do.
I even found out about my girlfriend’s secret TikTok.

 

Wszystkie wypowiedzi były prezentowane również w formie angielskich napisów ekranowych.

 

W materiale nie użyto języka polskiego. Prezentowany interfejs aplikacji był w całości anglojęzyczny. Widoczny był m.in. komunikat „Popular people searched in US” wraz z flagą Stanów Zjednoczonych, a także anglojęzyczne przykładowe zapytania i wyniki wyszukiwania.

 

Zespół Orzekający zważył, co następuje.

 

Zespół Orzekający (dalej także: „ZO”) postanowił skargę odrzucić z uwagi na okoliczność, że nie podlega ona rozpatrzeniu przez KER na podstawie Kodeksu Etyki Reklamy.

 

ZO podkreślił, że mimo iż reklama została wyświetlona Skarżącemu jako użytkownikowi platformy YouTube, brak jest przesłanek pozwalających przyjąć, że przekaz był faktycznie skierowany do polskiego odbiorcy lub stanowił element działań marketingowych prowadzonych na rynku polskim.

 

Cały przekaz został przygotowany w języku angielskim. Dotyczyło to zarówno wypowiedzi postaci i napisów ekranowych, jak i prezentowanego interfejsu aplikacji. Materiał nie zawierał elementów dostosowanych do polskiego rynku. Nie posłużono się językiem polskim, nie przedstawiono ceny ani płatności w polskiej walucie, nie wskazano dostępności aplikacji w Polsce ani innych warunków oferty odnoszących się do polskich konsumentów. Przeciwnie, w prezentowanym interfejsie widoczne było bezpośrednie odwołanie do użytkowników w Stanach Zjednoczonych wraz z flagą tego państwa.

 

Komisja Etyki Reklamy jest organem właściwym do oceny przekazów reklamowych skierowanych do odbiorców na rynku polskim. Sam fakt technicznej dostępności materiału w serwisie YouTube na terytorium Polski oraz jego wyświetlenia polskiemu użytkownikowi nie przesądza jeszcze o kierunkowym prowadzeniu działań marketingowych na rynku krajowym.

 

W konsekwencji ZO uznał, że skarżony przekaz nie podlega kognicji KER. Z tego względu ZO nie dokonywał merytorycznej oceny zarzutów dotyczących możliwości wprowadzenia odbiorców w błąd na podstawie art. 10 ust. 1 Kodeksu Etyki Reklamy.

 

Mając na względzie powyższe, Zespół Orzekający, na podstawie art. 49 lit. a Regulaminu Rozpatrywania Skarg, postanowił skargę odrzucić.

 

 

Zdania odrębne

 

Brak.

 

Zgodnie z pkt 58 Regulaminu Rozpatrywania Skarg Strony mogą odwoływać się od Uchwały Zespołu Orzekającego w terminie dziesięciu dni od doręczenia Uchwały. Podstawę odwołania mogą stanowić wyłącznie nowe fakty i dowody nieznane Zespołowi Orzekającemu w dacie podjęcia Uchwały, od której Strona wnosi odwołanie.