Uchwała Nr ZO/108/25u z dnia 5 listopada 2025 roku Zespołu Orzekającego w sprawie o sygn.: KER/181/25, KER/182/25

Zespół Orzekający Komisji Etyki Reklamy, działającej przy Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy, w składzie:

 

• Justyna Dobraniecka – członkini
• Zuzanna Warowna – Toruńska – członkini
• Rafał Wiewiórski – przewodniczący

na posiedzeniu w dniu 5 listopada 2025 roku, po rozpatrzeniu skarg o sygnaturze akt KER/181/25 i KER/182/25 złożonych na podstawie pkt 12 Regulaminu Rozpatrywania Skarg przez konsumentów (dane w aktach sprawy) przeciwko Whaleco Technology Limited z siedzibą w Dublinie, Irlandia w sprawie reklamy kubka oferowanego na platformie „Temu”,

postanawia

skargi uwzględnić.

Uzasadnienie

W skardze skierowanej do Komisji Etyki Reklamy (dalej także: „KER”) konsumenci (dalej także: „Skarżący”) wskazali, że Whaleco Technology Limited z siedzibą w Dublinie, Irlandia (dalej także: „Skarżona”) stosuje wulgarną reklamę.

 

Zgodnie ze skargami:

 

KER/181/25:

Reklama firmy Temu na stronie portalu o2.pl

 

Hasło na reklamowanym produkcie jest wulgarne

 

KER/182/25:

Reklama pokazuje różne produkty, w tym kubek z wulgarnym napisem.

 

Wulgaryzmy na kubku

 

Przekaz został zakwalifikowany jako potencjalnie naruszający zasady etyki reklamy w zakresie wskazanym w art. 2 ust. 1 Kodeksu Etyki Reklamy.

 

Art. 2

1. Działania objęte postanowieniami Kodeksu będą wykonywane z należytą starannością, zgodnie z

dobrymi obyczajami, prowadzone w poczuciu odpowiedzialności społecznej oraz zgodnie z zasadami uczciwej konkurencji.

[…]

 

Skarżona przedstawiła stanowisko w sprawie w korespondencji z dnia 30 września 2025 roku. Poinformowała także, że nie będzie obecna na posiedzeniu.

 

Skarżona wskazała, że choć przedmiotowa reklama nie została początkowo zidentyfikowana jako niezgodna, to po jej wykryciu została proaktywnie usunięta w dniu 16 września, jeszcze przed otrzymaniem skargi.

 

Podkreślono również, że wewnętrzne polityki Skarżonej już wcześniej zakazywały tego rodzaju przekazów reklamowych. W związku z zaistniałą sytuacją Skarżona dodatkowo wzmocniła swoje mechanizmy weryfikacyjne, aby zapobiec podobnym zdarzeniom w przyszłości.

 

Zespół Orzekający ustalił, co następuje.

 

Z przekazanego przez Skarżących materiału dowodowego (zrzuty ekranu) wynika, że skarżony przekaz miał formę reklamy internetowej. Miejsce, data i czas emisji wskazany przez Skarżących to – odpowiednio: platforma o2.pl, dnia 19 sierpnia 2025 roku o godzinie 18:59 (KER/181/25) oraz platforma onet.pl, dnia 19 sierpnia 2025 roku o godzinie 21:57 (KER/182/25).

 

Na zrzutach ekranu widoczne są różne produkty dostępne na platformie Skarżonej, w tym kubek z hasłem: Mi chuj jebany ciśnienie podniósł ALE KAWA RATUJE ŻYCIE!.

Zespół Orzekający zważył, co następuje.

Zespół Orzekający (dalej także: „ZO”) postanowił uwzględnić skargi z uwagi na naruszenie zasad etyki reklamy.

Należy mieć na uwadze, iż ocena reklamy zasadniczo winna być dokonywana z perspektywy odbiorcy reklamy, jakim jest przeciętny konsument. Przeciętnym konsumentem jest konsument, który jest dostatecznie dobrze poinformowany, uważny i ostrożny; oceny dokonuje się z uwzględnieniem czynników społecznych, kulturowych, językowych i przynależności danego konsumenta do szczególnej grupy konsumentów, przez którą rozumie się dającą się jednoznacznie zidentyfikować grupę konsumentów, szczególnie podatną na oddziaływanie reklamy lub na produkt, którego reklama dotyczy, ze względu na szczególne cechy, takie jak wiek, niepełnosprawność fizyczna lub umysłowa (art. 3 lit. h Kodeksu Etyki Reklamy).

 

W zawisłej przed KER sprawie modelem przeciętnego konsumenta – odbiorcą skarżonej reklamy jest każda osoba będąca użytkownikiem portalu o2.pl oraz onet.pl, która mogła zobaczyć reklamę Skarżonej. Jest to niejednorodna grupa, składająca się z osób w różnym wieku, wykształceniu, miejscu zamieszkania i doświadczeniu życiowym. Należy zatem przyjąć, że przeciętnym konsumentem w niniejszej sprawie jest konsument, który jest świadomy przekazywanych mu treści. Jednocześnie jednak nie jest specjalistą w dziedzinie sprzedaży i marketingu, a na sugestię przekazów reklamowych jest podatny w sposób umiarkowany.

 

W ocenie ZO przekaz będący przedmiotem skargi jest wulgarny, niestosowny językowo oraz nieodpowiedni do rozpowszechniania w przestrzeni publicznej, w szczególności w środkach masowego przekazu o powszechnym zasięgu, dostępnym dla odbiorców w różnym wieku.

 

Reklama tego rodzaju nie spełnia wymogu prowadzenia działań reklamowych z należytą starannością i w poczuciu odpowiedzialności społecznej. Użycie wulgaryzmów nawet w żartobliwym lub potocznym kontekście, narusza dobre obyczaje poprzez uchybienie kulturze języka i promowanie wulgarności w przestrzeni publicznej.

 

ZO podkreśla, że reklama internetowa, w tym reklama o charakterze programatycznym, zasadniczo powinna podlegać weryfikacji zarówno po stronie reklamodawcy, jak i wydawcy. Choć reklamy programatyczne emitowane są w sposób zautomatyzowany, nie zwalnia to reklamodawcy z obowiązku zapewnienia zgodności przekazu z zasadami etyki.

 

ZO wskazuje, że w przestrzeni reklamy nie ma miejsca na wulgaryzmy, obsceniczny język czy przekazy deprecjonujące normy obyczajowe. Działania promocyjne powinny być prowadzone w sposób odpowiedzialny, z poszanowaniem zasad kultury i dobrego smaku, niezależnie od charakteru produktu czy grupy docelowej.

 

Niemniej ZO pragnie docenić działania Skarżonej polegające na niezwłocznym usunięciu omawianej reklamy, a także na wzmocnieniu działań weryfikacyjnych z tym zakresie na przyszłość. Ocena reklamy dokonywana jest jednak z chwili stosowania skarżonego przekazu, ad casum – z uwzględnieniem okoliczności konkretnej sprawy oraz w zakresie określonym w skardze.

 

Mając powyższe na uwadze, Zespół Orzekający uznał, że reklama nie była wykonywana z należytą starannością, zgodnie z dobrymi obyczajami oraz nie była prowadzona w poczuciu odpowiedzialności społecznej. Tym samym przekaz narusza art. 2 ust.1 Kodeksu Etyki Reklamy.

 

Mając na względzie powyższe, Zespół Orzekający na podstawie art. 49 lit. c Regulaminu Rozpatrywania Skarg postanowił skargi uwzględnić.

 

Zdania odrębne

 

Brak.

 

Zgodnie z pkt. 58 Regulaminu Rozpatrywania Skarg Strony mogą odwoływać się od uchwały Zespołu Orzekającego w terminie 10 dni od doręczenia uchwały. Podstawę odwołania mogą stanowić wyłącznie nowe fakty i dowody nieznane Zespołowi Orzekającemu w dacie podjęcia uchwały, od której Strona wnosi odwołanie.