Uchwała Nr ZO/114/26u z dnia 15 lipca 2026 rokuZespołu Orzekającegow sprawie o sygn.: KER/086/26

Pobierz uchwałę (pdf)

Zespół Orzekający Komisji Etyki Reklamy, działającej przy Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy, w składzie:

 

  • Agnieszka Krajnik – członkini
  • Jaromir Sroga – członek
  • Teresa Wierzbowska – przewodnicząca

 

na posiedzeniu w dniu 15 lipca 2026 roku, po rozpatrzeniu skargi o sygnaturze akt KER/086/26 złożonej na podstawie pkt 12 Regulaminu Rozpatrywania Skarg przez konsumenta (dane w aktach sprawy) przeciwko podmiotowi prowadzącemu działalność pod nazwą Ink & Grease Motorcycle Art Shop przy al. Niepodległości 784 w Sopocie, w sprawie dotyczącej ekspozycji obrazu w witrynie galerii,

 

postanawia

 

skargę odrzucić.

 

Uzasadnienie

 

W skardze skierowanej do Komisji Etyki Reklamy (dalej także: „KER”) konsument (dalej także: „Skarżący”) wskazał, że podmiot prowadzący działalność pod nazwą Ink & Grease Motorcycle Art Shop przy al. Niepodległości 784 w Sopocie (dalej także: „Skarżony”) stosował przekaz niezgodny z zasadami etyki.

 

Zgodnie ze skargą:

 

Moim zdaniem prezentowany na wystawie sklepu obraz narusza normy obyczajowe przyjęte w przestrzeni publicznej. Stopień obnażenia postaci i ich pozy budzą zażenowanie i dyskomfort. Sposób prezentacji półnagich ciał kobiet na obrazie sprowadza je do roli obiektów seksualnych służących wyłącznie przyciągnięciu uwagi, co godzi w godność płci i jest przedmiotowym traktowaniem kobiety. Ekspozycja jest widoczna dla każdego, bez względu na wiek, co może mieć negatywny wpływ na rozwój małoletnich.

 

Na podstawie treści skargi przekaz został zakwalifikowany jako potencjalnie naruszający normy Kodeksu Etyki Reklamy wywiedzione w szczególności z postanowienia art. 2 ust. 1, art. 4, art. 25 i art. 32 Kodeksu Etyki Reklamy oraz art. 4 i art. 5 pkt 10 Karty Ochrony Dzieci w Reklamie.

 

Art. 2

  1. Działania objęte postanowieniami Kodeksu będą wykonywane z należytą starannością, zgodnie z dobrymi obyczajami, prowadzone w poczuciu odpowiedzialności społecznej oraz zgodnie z zasadami uczciwej konkurencji.
  2. […]

 

Art. 4

Reklamy nie mogą zawierać treści dyskryminujących, w szczególności ze względu na rasę, przekonania religijne, płeć lub narodowość.

 

Art. 25

Reklamy skierowane do dzieci lub młodzieży muszą uwzględniać stopień ich rozwoju oraz nie mogą zagrażać ich fizycznemu i psychicznemu dobrostanowi lub dalszemu moralnemu rozwojowi.

 

Art. 32

Przepisy zawarte w art. 22-31 stosuje się odpowiednio również do reklam, które nie są bezpośrednio skierowane do dzieci, jednak dzieci są ich odbiorcami ze względu na formę oraz miejsce i sposób prezentowania reklam. Dotyczy to w szczególności reklam emitowanych w telewizji w sąsiedztwie audycji dla dzieci, reklam wyświetlanych w kinach przed seansami filmów dla dzieci oraz reklamy zewnętrznej.

 

Art. 4 Karty Ochrony Dzieci w Reklamie

Sygnatariusze Karty deklarują dołożenie najwyższej staranności, aby w przekazach reklamowych adresowanych do dzieci oraz w przekazach reklamowych, które nie są bezpośrednio skierowane do nich, jednak ze względu na formę, miejsce i sposób ich prezentowania dzieci są ich odbiorcami, nie pojawiały się treści mogące wpływać negatywnie na ich rozwój.

 

Art. 5 Karty Ochrony Dzieci w Reklamie

Sygnatariusze Karty, pozostając w zgodności z zapisami art. 16b ust. 2-5 ustawy o radiofonii i telewizji, deklarują, że reklamy, których odbiorcami ze względu na treść, formę, kanał komunikacji i sposób ich prezentowania są dzieci, nie będą zawierać w szczególności:

[…]

10) przekazu, który pośrednio lub bezpośrednio posługuje się podtekstem seksualnym, w tym z użyciem żartów o charakterze seksualnym i ukrytego w tym aspekcie znaczenia poszczególnych słów, lub przedstawia fałszywy obraz seksu i relacji seksualnej wyłącznie jako elementu zabawy i rozrywki;

[…]

 

Skarżony, w odpowiedzi na zawiadomienie Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy, przedstawił stanowisko w sprawie w korespondencji z dnia 27 maja 2026 r.

 

Skarżony wskazał, że nie prowadzi sklepu motocyklowego, lecz galerię sztuki powiązaną z motoryzacją. Wyjaśnił, że obraz będący przedmiotem skargi nie stanowił reklamy, lecz produkt oferowany przez galerię. Podał, że dzieło zostało sprzedane i nie jest już eksponowane w witrynie.

 

Zespół Orzekający ustalił, co następuje.

 

Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że w witrynie galerii Ink & Grease Motorcycle Art Shop przy al. Niepodległości 784 w Sopocie eksponowano oprawiony w ramę obraz ustawiony na sztaludze. Data ekspozycji wskazana przez Skarżącego to dzień 24 kwietnia 2026 r.

 

Obraz przedstawiał grupę osób w stylizowanej scenerii związanej z motoryzacją. Wśród ukazanych postaci znajdowały się kobiety przedstawione w skąpych strojach, w tym postać z odsłoniętymi piersiami. W tle widoczne były motocykle, zabudowania i palmy.

 

Zespół Orzekający zważył, co następuje.

 

Zespół Orzekający (dalej także: „ZO”) postanowił skargę odrzucić z uwagi na okoliczność, że nie podlega ona rozpatrzeniu przez KER na podstawie Kodeksu Etyki Reklamy.

 

Zgodnie z art. 3 lit. a Kodeksu Etyki Reklamy reklamą jest przekaz zawierający w szczególności informację lub wypowiedź, zwłaszcza odpłatny lub za wynagrodzeniem w innej formie, towarzyszący czyjejkolwiek działalności, mający na celu zwiększenie zbytu produktów, inną formę korzystania z nich lub osiągnięcie innego efektu pożądanego przez reklamodawcę, z wyłączeniem działań public relations. Do reklamy zalicza się również promocję sprzedaży, oferty kierowane do odbiorców za pomocą marketingu bezpośredniego lub sponsoring, a także elementy identyfikacji wizualnej oraz przekaz, o którym mowa w zdaniu poprzednim, udostępniony w sieci Internet na serwerze www lub w mediach społecznościowych i innych miejscach mających na celu jego dotarcie do odbiorców; w sytuacji, w której odbiorcą reklamy jest konsument, oceny reklamy dokonuje się w oparciu o model przeciętnego konsumenta.

 

W ocenie ZO materiał objęty skargą nie stanowił reklamy w rozumieniu powyższego postanowienia. Przedmiotem skargi była treść dzieła sztuki eksponowanego w witrynie galerii, a nie przekaz promujący odrębny produkt, usługę lub działalność galerii.

ZO miał na uwadze, że obraz został umieszczony w witrynie lokalu, w którym prowadzona jest działalność gospodarcza, oraz – zgodnie ze stanowiskiem Skarżonego – był przeznaczony do sprzedaży. Okoliczności te nie przesądzają jednak, że treść samego dzieła staje się przekazem reklamowym. Należy odróżnić produkt prezentowany w przestrzeni sprzedażowej od komunikatu służącego jego reklamowaniu.

 

W przedstawionym materiale nie zamieszczono haseł reklamowych, informacji o cechach lub zaletach oferty, ceny, warunków sprzedaży ani wezwania do podjęcia działania. Obraz nie został również wykorzystany jako nośnik komunikatu dotyczącego innych produktów lub usług. Jego kwestionowana warstwa wizualna stanowiła treść oferowanego dzieła, a nie odrębny środek promocji.

 

Kompetencja KER obejmuje ocenę przekazów reklamowych. Nie rozciąga się natomiast na ocenę zgodności treści dzieł sztuki lub produktów oferowanych konsumentom z normami obyczajowymi wyłącznie z tego względu, że są one prezentowane w miejscu publicznie dostępnym.

 

W konsekwencji ZO uznał, że skarżony materiał nie podlega kognicji KER. Z tego względu ZO nie dokonywał merytorycznej oceny zarzutów dotyczących naruszenia art. 2 ust. 1, art. 4, art. 25 i art. 32 Kodeksu Etyki Reklamy ani art. 4 i art. 5 pkt 10 Karty Ochrony Dzieci w Reklamie.

 

Mając na względzie powyższe, Zespół Orzekający, na podstawie art. 49 lit. a Regulaminu Rozpatrywania Skarg, postanowił skargę odrzucić.

 

Zdania odrębne

 

Brak.

 

Zgodnie z pkt 58 Regulaminu Rozpatrywania Skarg Strony mogą odwoływać się od Uchwały Zespołu Orzekającego w terminie dziesięciu dni od doręczenia Uchwały. Podstawę odwołania mogą stanowić wyłącznie nowe fakty i dowody nieznane Zespołowi Orzekającemu w dacie podjęcia Uchwały, od której Strona wnosi odwołanie.