Uchwała Nr ZO/149/24o z dnia 26 listopada 2024 roku Zespołu Orzekającego w sprawie o sygn.: KER/165/24

Pobierz uchwałę (pdf)

Zespół Orzekający Komisji Etyki Reklamy, działającej przy Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy, w składzie:

 

  • Igor Kaleński – członek
  • Xawery Konarski – przewodniczący
  • Dawid Kryszczyński – członek

na posiedzeniu w dniu 26 listopada 2024 roku, po rozpatrzeniu skargi o sygnaturze akt KER/165/24, złożonej na podstawie pkt 12 Regulaminu Rozpatrywania Skarg przez konsumenta (dane w aktach sprawy) przeciwko Tractive GmbH z siedzibą w Pasching, Austria, w sprawie reklamy produktu do lokalizacji zwierząt domowych.

OPINIA – OCENA PRZEKAZU REKLAMOWEGO

Działając w interesie publicznym i w zakresie doświadczeń wyniesionych ze współpracy z organizacjami konsumenckimi, Urzędem Ochrony Konkurencji i Konsumentów, a także organizacjami promującymi standardy rynku reklamy w innych krajach, jak i na poziomie międzynarodowym (w tym The European Advertising Standards Alliance EASA) oraz mając na celu ochronę interesów konsumentów, Komisja Etyki Reklamy dokonała analizy przedstawionego przekazu reklamowego pod kątem zgodności z powszechnie przyjętymi zasadami etyki oraz dobrymi praktykami rynkowymi. 

 

W skardze skierowanej do Komisji Etyki Reklamy (dalej także: „KER”) konsument (dalej także: „Skarżący”) wskazał, że Tractive GmbH z siedzibą w Pasching, Austria (dalej także: „Skarżona”) stosowała reklamę nieodpowiedzialną społecznie i wprowadzającą w błąd.    

 

Zgodnie ze skargą:

 

Reklama pokazuje korzyści ze stosowania namierzania GPS dla kotów które są wypuszczane wolno.

 

Koty są już nawet naukowo uznane za gatunek inwazyjny i niszczący inne gatunki. Trend wśród naukowców i weterynarzy jest taki, żeby koty trzymać wyłącznie na zamkniętych terenach i nigdy nie wypuszczać wolno w teren. Koty puszczane wolno zabijają miliony innych gatunków w tym gatunków pod ochroną. Polscy naukowcy i weterynarze np. prof. Elżanowski, dr Gondarki, uczą i pokazują dlaczego koty nie powinny być wypuszczane wolno, jakie robią realne szkody w przyrodzie. Tractive swoją reklamą i działaniami podważa wyniki badań naukowych, działa dezinformacyjne i przyczynia się do zwiększenia szkód powodowanych przez koty wolno wypuszczane. Uwaga! W skardze nie mam na myśli kotów dzikich od urodzenia żyjących na wolności, ale te które są w gospodarstwie, domu i opiekunowie świadomie wypuszczają je wolno. Reklama Tractive wprowadza w błąd i jest nieodpowiedzialna społecznie. Przede wszystkim kotów nie należy puszczać wolno, ponieważ wyrządzają ogromne szkody środowiskowe.

 

Przekaz został zakwalifikowany jako potencjalnie naruszający zasady etyki reklamy w zakresie wskazanym w art. 2 ust. 1 oraz art. 10 ust. 1 Kodeksu Etyki Reklamy.

 

Art. 2

  1. Działania objęte postanowieniami Kodeksu będą wykonywane z należytą starannością, zgodnie z dobrymi obyczajami, prowadzone w poczuciu odpowiedzialności społecznej oraz zgodnie z zasadami uczciwej konkurencji.

 

Art. 10

  1. Ponadto reklamy nie mogą wprowadzać w błąd jej odbiorców, w szczególności w odniesieniu do:
  2. a) istotnych cech, w tym właściwości, składu, metody, daty produkcji, przydatności, ilości, pochodzenia (w tym geograficznego) reklamowanego produktu;
  3. b) wartości produktu i jego rzeczywistej ceny oraz warunków płatności, w szczególności takich jak sprzedaż ratalna, leasing, sprzedaż na kredyt, sprzedaż okazyjna;
  4. c) warunków dostawy, wymiany, zwrotu, napraw i konserwacji;
  5. d) warunków niezgodności z umową i gwarancji
  6. e) praw własności intelektualnej i przemysłowej, takich jak w szczególności patenty, nazwy, znaki towarowe oraz wzory przemysłowe i modele;
  7. f) urzędowych zezwoleń lub atestów, nagród, medali i dyplomów;
  8. g) zakresu świadczeń przedsiębiorcy na cele dobroczynne;
  9. h) określonych zalet produktu, jeżeli zaleta ta polega jedynie na zgodności z minimalnymi wymogami prawnymi.

 

Skarżona nie przedstawiła stanowiska w sprawie.

 

W obliczu nieustosunkowania się Skarżonej do treści skargi oraz braku wzięcia udziału w postępowaniu, Zespół Orzekający podjął uchwałę w formie opinii, oceniającej skarżony przekaz na podstawie ogólnie przyjętych norm etycznych na podstawie art. 34 Regulaminu Rozpatrywania Skarg.Reklama dotyczy lokalizatora GPS ze śledzeniem aktywności dla dorosłych kotów. Przekaz stanowi post sponsorowany Skarżonej na portalu Facebook.

 

Zgodnie ze wskazaniem Skarżącego data emisji to 30 września 2024 r.

 

Zespół Orzekający uznał, iż skarżona reklama nie narusza ogólnie przyjętych norm etycznych.

 

W ocenie Zespołu Orzekającego (dalej także: „ZO”) teść skargi i postawione zarzuty nie pozostają w związku ze skarżoną reklamą. Reklama odnosi się do korzyści ze stosowania urządzenia GPS dla kotów, które są wypuszczane wolno. Tymczasem Skarżący wskazuje, powołując się na opinie weterynarzy i naukowców, że koty domowe powinny pozostawać w zamknięciu, gdyż wypuszczone zabijają inne gatunki, w tym pozostające pod ochroną.

 

W ocenie ZO reklama odnosi się do stanu faktycznego, jakim jest wypuszczanie kotów domowych wolno i reklamuje produkt pozwalający namierzyć pupila. Przekaz nie odnosi się do zalet czy zasadności wypuszczania kotów, a jedynie do aspektu ich bezpieczeństwa i możliwości namierzenia przez właścicieli. Abstrahując zatem od kwestii, czy w istocie wypuszczanie kotów domowych wolno jest pożądane czy też nie, zarzuty Skarżącego, wskazujące na wprowadzenie konsumentów w błąd i niedochowanie zasad odpowiedzialności społecznej przez Skarżącego, są bezzasadne.

 

W razie jakichkolwiek dodatkowych pytań prosimy o kierowanie ich do Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy w sposób wskazany na naszej stronie internetowej www.radareklamy.pl. Postaramy się udzielić wszelkich możliwych informacji oraz porad mogących zagwarantować najwyższe standardy etyczne oraz przestrzeganie dobrych praktyk rynkowych na rynku reklamowym w Polsce. 

 

Zdania odrębne

Brak.

 

 

Zgodnie z pkt. 58 w zw. z art. 34 Regulaminu Rozpatrywania Skarg, Skarżący może odwoływać się od Uchwały Zespołu Orzekającego w terminie dziesięciu dni od doręczenia Uchwały. Podstawę odwołania mogą stanowić wyłącznie nowe fakty i dowody, nieznane Zespołowi Orzekającemu w dacie podjęcia Uchwały, od której Strona wnosi odwołanie.