Uchwała Nr ZO/150/24o z dnia 26 listopada 2024 roku Zespołu Orzekającego w sprawie o sygn.: KER/168/24

Pobierz uchwałę (pdf)

Zespół Orzekający Komisji Etyki Reklamy, działającej przy Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy, w składzie:

 

  • Igor Kaleński – członek
  • Xawery Konarski – przewodniczący
  • Dawid Kryszczyński – członek

na posiedzeniu w dniu 26 listopada 2024 roku, po rozpatrzeniu skargi o sygnaturze akt KER/168/24, złożonej na podstawie pkt 12 Regulaminu Rozpatrywania Skarg przez konsumenta (dane w aktach sprawy) przeciwko OLV S.A. z siedzibą w Morszkowie, w sprawie wysokoprocentowego produktu alkoholowego ,,VOODOO MONKEY”.

OPINIA – OCENA PRZEKAZU REKLAMOWEGO

Działając w interesie publicznym i w zakresie doświadczeń wyniesionych ze współpracy z organizacjami konsumenckimi, Urzędem Ochrony Konkurencji i Konsumentów, a także organizacjami promującymi standardy rynku reklamy w innych krajach, jak i na poziomie międzynarodowym (w tym The European Advertising Standards Alliance EASA) oraz mając na celu ochronę interesów konsumentów, Komisja Etyki Reklamy dokonała analizy przedstawionego przekazu reklamowego pod kątem zgodności z powszechnie przyjętymi zasadami etyki oraz dobrymi praktykami rynkowymi. 

 

W skardze skierowanej do Komisji Etyki Reklamy (dalej także: „KER”) konsument (dalej także: „Skarżący”) wskazał, że OLV S.A. z siedzibą w Morszkowie (dalej także: „Skarżona”) stosowała reklamę nieodpowiedzialną społecznie, nadużywającą zaufania odbiorcy i wprowadzającą w błąd.    

 

Zgodnie ze skargą:

 

Opakowania i ekspozycja alkoholu

 

Rodzaj opakowania i sposób wystawiania go na półkach sklepowych narusza zasady etyki dotyczące zaufania społecznego, uczciwości, poczucia odpowiedzialności. Potencjalnie mogą wprowadzać w błąd i wpływać na zwiększenie spożycia alkoholu, gdyż produkty te nawiązują do skojarzeń z produktami zdrowymi, owocowymi. Trochę jak soki i musy dla dzieci.

 

Przekaz został zakwalifikowany jako potencjalnie naruszający zasady etyki reklamy w zakresie wskazanym w art. 2 ust. 1, art. 8 oraz art. 10 ust. 1 lit. a Kodeksu Etyki Reklamy.

 

 

Art. 2

  1. Działania objęte postanowieniami Kodeksu będą wykonywane z należytą starannością, zgodnie z dobrymi obyczajami, prowadzone w poczuciu odpowiedzialności społecznej oraz zgodnie z zasadami uczciwej konkurencji.

 

Art. 8

Reklama nie może nadużywać zaufania odbiorcy, ani też wykorzystywać jego braku doświadczenia lub wiedzy.

 

Art. 10

  1. Ponadto reklamy nie mogą wprowadzać w błąd jej odbiorców, w szczególności w odniesieniu do:
  2. a) istotnych cech, w tym właściwości, składu, metody, daty produkcji, przydatności, ilości, pochodzenia (w tym geograficznego) reklamowanego produktu;

 

Skarżona nie przedstawiła stanowiska w sprawie.

 

W obliczu nieustosunkowania się Skarżonej do treści skargi oraz braku wzięcia udziału w postępowaniu, Zespół Orzekający podjął uchwałę w formie opinii, oceniającej skarżony przekaz na podstawie ogólnie przyjętych norm etycznych na podstawie art. 34 Regulaminu Rozpatrywania Skarg.

 

Przekazany przez Skarżącego materiał dowodowy stanowi zdjęcie stojaka sklepowego (z oznaczeniem marki „Kubuś”) na którym znajdują się saszetki (tubki) produktu VOODOO MONKEY oraz zdjęcie opakowań poszczególnych wersji smakowych ww. produktu.

 

Zespół Orzekający uznał, iż ocena skarżonego przekazu pozostaje poza kognicją Komisji Etyki Reklamy.

 

Zgodnie z Kodeksem Etyki Reklamy (art. 3 lit. a) reklama stanowi przekaz zawierający w szczególności informację lub wypowiedź, zwłaszcza odpłatny lub za wynagrodzeniem w innej formie, towarzyszący czyjejkolwiek działalności, mający na celu zwiększenie zbytu produktów, inną formę korzystania z nich lub osiągnięcie innego efektu pożądanego przez reklamodawcę, z wyłączeniem działań public relations. Do reklamy zalicza się również promocję sprzedaży, oferty kierowane do odbiorców za pomocą marketingu bezpośredniego lub sponsoring, a także elementy identyfikacji wizualnej oraz przekaz, o którym mowa w zdaniu poprzednim, udostępniony w sieci Internet na serwerze www lub w mediach społecznościowych i innych miejscach mających na celu jego dotarcie do odbiorców; w sytuacji, w której odbiorcą reklamy jest konsument, oceny reklamy dokonuje się w oparciu o model przeciętnego konsumenta.

 

Skarżony przekaz nie stanowi reklamy w rozumieniu Kodeksu Etyki Reklamy. Wskazywany przez Skarżącego aspekt w postaci rodzaju zastosowanego opakowania i sposobu eksponowania produktu na półkach sklepowych nie spełnia przesłanek pozwalających na uznanie tych elementów za reklamę produktu. Tym samym skarżony przekaz nie podlega kognicji KER.

 

Na marginesie, niezależnie od powyższego, ZO pragnie wskazać, że sposób wprowadzenia do obrotu rzeczonego produktu i jego promocji budzi poważne wątpliwości z punktu widzenia zasad etyki i dobrych obyczajów.

 

W razie jakichkolwiek dodatkowych pytań prosimy o kierowanie ich do Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy w sposób wskazany na naszej stronie internetowej www.radareklamy.pl. Postaramy się udzielić wszelkich możliwych informacji oraz porad mogących zagwarantować najwyższe standardy etyczne oraz przestrzeganie dobrych praktyk rynkowych na rynku reklamowym w Polsce. 

 

Zdania odrębne

Brak.

 

 

Zgodnie z pkt. 58 w zw. z art. 34 Regulaminu Rozpatrywania Skarg, Skarżący może odwoływać się od Uchwały Zespołu Orzekającego w terminie dziesięciu dni od doręczenia Uchwały. Podstawę odwołania mogą stanowić wyłącznie nowe fakty i dowody, nieznane Zespołowi Orzekającemu w dacie podjęcia Uchwały, od której Strona wnosi odwołanie.